اثر ایمنسازی روانی – اجتماعی بر اساس آموزههای مثنوی معنوی بر بهزیستی روانشناختی دانشآموزان متوسطه دوم شهرستان مهاباد
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری روان شناسی تربیتی واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
2 استاد گروه روانشناسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
3 استادیار گروه روانشناسی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
doi
10.30495/jinev.2023.1967930.2771چکیده
هدف اصلی این مقاله تعیین تأثیر آموزش ایمنسازی روانی – اجتماعی بر اساس آموزه های مثنوی معنوی بر بهزیستی روانشناختی دانشآموزان متوسطه دوم شهرستان مهاباد است. پژوهش حاضر از روش تحقیق نیمه آزمایشی و طرح پیشآزمون- پسآزمون با گروه کنترل است. جامعه آماری شامل کلیه دانشآموزان دوره متوسطه دوم شهرستان مهاباد بوده است. از بین دانشآموزان تعداد 30 نفر دانشآموز با روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. دانش آموزان انتخاب شده دو گروه آزمایش و کنترل به میزان مساوی انتخاب شدند. موضوعات مورد آموزش (بسته آموزش 6 مهارت خودآگاهی هیجانی، جرأت ورزی، مشارکت، مسئولیتپذیری، احترام به خود و روابط اجتماعی) است که در قالب 12 جلسه از طریق سامانه شاد آموزش مجازی بهصورت زنده و ارسال فایلها برای دانشآموزان گروه آزمایش صورت گرفت. در این پژوهش برای جمعآوری اطلاعات موردنظر از مقیاس بهزیستی روانشناختی ریف و همکاران استفاده شده است. برای آزمون فرضیه های تحقیق براساس نتایج بدست آمده از بررسی فرضیات از آزمون شاپیرو-ویلک و تحلیل کواریانس تک متغیره استفاده شده است. نتایج نشان داد که نمرات میانگین تعدیلشده میزان بهزیستی روانشناختی پس از اجرای آموزش ایمنسازی روانی اجتماعی بر اساس آموزههای مثنوی معنوی در افراد گروه مداخله بالاتر از میزان بهزیستی روانشناختی در افراد گروه کنترل میباشد. بهعبارتیدیگر، آموزش ایمنسازی روانی اجتماعی بر اساس آموزههای مثنوی معنوی برافزایش بهزیستی روانشناختی دانشآموزان تأثیر داشته است. با در نظر گرفتن مجذور اِتا، میتوان گفت که حدود 64 درصد این تغییرات ناشی از تأثیر مداخله یا آموزش ایمنسازی روانی اجتماعی بر اساس آموزههای مثنوی معنوی بوده است.
