تشریع حکم حجاب و حدود فقهی و الزام حکومیّ آن در اسلام

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشگاه آزاد اسلامی، ورامین، ایران.

2 استادیار گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشگاه آزاد اسلامی، ورامین، ایران. (نویسنده مسئول)

3 استادیار گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، دانشگاه آزاد اسلامی، ورامین، ایران

doi
https://doi.org/10.82323/jil.2025.1224463
چکیده

حجاب و پوشش زنان در برابر مردان نامحرم حکم واجب قرآنی و ضروری دین اسلام و اجماعی بین فقهاء مسلمان است. هر چند زنان در ادوار و جوامع مختلف به رعایت پوشش در برابر دیگران اعتناء و توجه داشته¬اند، خداوند حکم حجاب و بیان حدود و ثغور آنرا در دو آیه قرآن تشریع و قانونگذاری نموده است. آیه جِلباب که، زنان را در مراوده با افراد نامحرم ملزم به اِدناء الجلباب یعنی پوشش سرتاسری نموده است و در آیه خِمار که آنها را به ضَرب الخِمار یعنی پوشش سر و گردن و سینه و عدم ابداء زینت¬های باطنی دستور داده است. یعنی زنان در مواجهه با نامحرمان باید همه بدن خود به جزء صورت و دست ها تا مچ را بپوشانند و با توجه به آنکه حجاب اسلامی یک موضوع اجتماعی و از جمله حقوق الهی است نه فردی، حاکم اسلامی مکلف است بر مبنای اصل امر به معروف و نهی از منکر و قاعده فقهی تعزیر این واجب الهی را در اجتماع عملی نماید.