تحلیل اصل تناظر در آیین دادرسی کار جمهوری اسلامی ایران در پرتو اسناد سازمان بینالمللی کار
نویسندگان
1 دانشیار گروه حقوق بین الملل، دانشکده علوم انسانی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.
2 محمود عادلی شهیر، دانشجوی دکتری حقوق عمومی، دانشگاه آزاد تبریز.
3 دانشیار گروه حقوق، دانشکده حقوق و علوم اجتماعی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. (نویسنده مسئول)
doi
https://doi.org/10.82323/jil.2025.1224304چکیده
اصل تناظر به عنوان یکی از ارکان اساسی دادرسی عادلانه به معنای برابری فرصتها برای طرفین دعوی در دفاع از حقوقشان است. این مقاله با هدف تحلیل دقیق این اصل در آیین دادرسی کار جمهوری اسلامی ایران و مقایسه آن با استانداردهای بینالمللی، بهویژه مقاولهنامههای سازمان بینالمللی کار ، تدوین شده است. برای اجرای این تحقیق، از روش تحقیق: توصیفی- تطبیقی-تحلیلی استفاده شده است و به این سوال پاسخ داده شده است که: جایگاه اصل تناظر در آیین دادرسی کار جمهوری اسلامی ایران در پرتو اسناد سازمان بینالمللی کار چیست؟ نتایج مهم تحقیق حاضر نشان میدهد که علیرغم توجه قوانین داخلی ایران به این اصل، کاستیهایی در اجرا مشاهده میشود. مهمترین این کاستیها شامل عدم اطلاعرسانی به موقع، نبود فرصت برابر برای دفاع، و کمبود آموزش قضات است. بنابراین در پایان، پیشنهاداتی همچون اصلاح قوانین، استفاده از سامانههای الکترونیکی و استفاده از تجارب موفق بینالمللی ارائه شده است.
