بررسی فقهی کسب درآمد از حرفه آرایشگری
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، واحد جیرفت، دانشگاه آزاد اسلامی، جیرفت، ایران.
2 استادیار، گروه فقه و مبانی حقوق اسلامی، واحد جیرفت، دانشگاه آزاد اسلامی، جیرفت، ایران (نویسنده مسئول).
doi
https://doi.org/10.82323/jil.2025.1229481چکیده
فقهاء موضوع تجارت را به لحاظ حکم شرعی، به سه دسته حرام، مکروه و مباح تقسیم کردهاند. لذا مکاسب محرمه به تجارتهایی گفته میشود که دین اسلام آنها را حرام اعلام کرده و هرگونه کسب درآمد از آن نیز حرام شمرده میشود که موارد زیادی را در بر میگیرد. اما آنچه در این نوشتار سعی شده به آن پرداخته شود، حرفه و شغل آرایشگری است که به دلیل شیوع بالا و گستردگی ابتلاء آن در میان مردم به یکی از چالشهای جدی فقه در تبیین حالات و شقوق و متعاقب آن احکام مربوطه تبدیل شده، شغلی که بهمرورزمان و در تطور ایام گذشته تاکنون روزبهروز به پیشرفت آن و ایجاد شاخ و برگهای جدید منجر شده و بدیهی است بایستی برای هر یک از حالات آن حکم تکلیفی مربوط به آن حکمی از سوی فقهاء صادر و موضوع برای مردم و عوام روشن گردد. لذا در این نوشتار که با استفاده از روش توصیفی و تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانهای و الکترونیکی با هدف پژوهش در زمینه یافتن حکم فعالیتهای مربوط به حرفه آرایشگری از حیث احکام تکلیفی در شقوق مختلف انجام شده مشخص میشود، آرایشگری و درآمد آن برای ماشطه بهخودیخود حرام نیست، مگر در مواردی که برخی شروط ازجمله قصد حرام مشتری از آرایشگری، علم ماشطه به قصد مشتری، نتایج و آثار آرایشگری و ... در آن جمع باشد که به آن پرداخته خواهد شد.
