جایگاه فقهی حاجت خواهی از اولیا و ارتباط آن با توحید عبادی
نویسندگان
1
2
3
doi
چکیده
چکیده در مقاله حاضر حکم فقهی حاجت خواهی از اولیا تبیین می شود. تعریف دعا (حاجت خواهی مصطلح) مورد نقادی قرار گرفته و ادله فقهی نهی از حاجت خواهی ماورایی از موجودات الهی، قدیسان و فرشتگان را بیان نموده و تعریفی صحیح طبق ادله قرآنی و فقهی ارائه میگردد. از آنجایی که برای واژه های دعا و عبادت حقیقت شرعیه توسط شارع مقدس استعمال نشده است؛ لذا به حقیقت عرفیه ادیان مراجعه میکنیم که محدود به عرف مسلمین نمی باشد. در عرف جهانی حاجت خواهی اصطلاحی، نیایش و پرستش نامیده می شود و عدم نیت الوهیت داعی بر تحقق دعا و عبادت که مدعو در آن خدا، موجودات الهی و قدیسان هستند نقشی ندارد. در تحقیق حاضر توحید عبادی (نهی از پرستش غیر خدا)، توقیفیت عبادات (کیفیت و کمیت عبادات) و موارد فوق الذکر را مبنا قرار داده و در نتیجه حرمت حاجت خواهی از اولیا، که برای آن جوازی توسط شارع بیان نشده است استنباط می شود.