نسبت حق بر توسعه با دولت‌های توسعه‌گرا و رفاهی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری حقوق عمومی، دانشکدة حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

2 استاد، گروه حقوق عمومی، دانشکدة حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

doi
10.22059/jplsq.2022.344602.3109
چکیده

در اعلامیة حق بر توسعه مصوب 1986 مجمع عمومی ملل متحد، حق توسعه، حقی بشری و جامع حقوق بشر تلقی شده است. در پرتو تحقق حق توسعه، تصویب و اجرای طرح‌های عمرانی رفاهی از لوازم تأمین حق و در نتیجه از تکالیف دولت‌ها محسوب می‌شود. دو نظریة دولت توسعه‌گرا و دولت رفاهی هر دو داعیة مداخله نیل به توسعه و کارکرد عمرانی دارند. با روش توصیفی- تحلیلی پرسش اصلی این است که دریابیم چه نسبتی میان دولت‌های توسعه‌گرا و رفاهی و حق توسعه وجود دارد؟ دولت‌های توسعه‌گرا به نتایج مثبت و موفق در رسیدن به توسعة مدنظر خود تأکید دارند تا دموکراتیک بودن نظام. این ویژگی و صراحت بر ضعف جامعة مدنی، محققان را به این نتیجه رهنمون می‌سازد که دولت توسعه‌گرا تضمین‌گر حق توسعه به‌عنوان حق بشری آنچنان‌که در اسناد حقوق بشری سازمان ملل تعریف شده است، نخواهد بود. اما دولت رفاهی بر حق‌های رفاهی و عمران آموزش و سلامت دلالت دارد و با رابطة نزدیک و تکاملی میان حقوق رفاهی و حق توسعه، دولت مطلوب اسناد حقوق بشری، دولت رفاهی است.