فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف این پژوهش، شناسایی و تحلیل نشانگر‌های خودتنظیمی یادگیری در دانشجویان دانشگاه شیراز بوده است. این تحقیق به روش نیمه‌تجربی تکوینی از نوع هستارنگاری موردی انجام شد. مشارکت‌کنندگان در این پژوهش در گام نخست شش دانشجوی تحصیلات تکمیلی دانشگاه شیراز بودند که به روش نمونه‌گیری هدفمند از نوع نمونه‌گیری معرف انتخاب شدند و به وسیله‌ی مصاحبه‌ی مدبرانه از آن‌ها مصاحبه بعمل آمد. مصاحبه‌ها به روش تحلیل محتوای جهت‌مند تحلیل گردید و نشانگر‌های خودتنظیمی یادگیری مورد شناسایی قرار گرفت. سپس، نشانگر‌ها به صورت سیاهه‌ای تدوین گردید و در گام دوم ۵۱ دانشجوی مقاطع کارشناسی ارشد و دکتری به این سیاهه پاسخ دادند. برای توصیف داده‌ها از نرم‌افزار 27- SPSSو برای تحلیل داده‌ها از روش تحلیل شبکه در نرم‌افزار Ucinet-6 استفاده شد. یافته‌ها نشان داد که ۲۷ نشانگر خودتنظیمی یادگیری دانشجویان را تشکیل می‌دهند، نتایج تحلیل شبکه نیز نشان داد که از میان این نشانگر‌ها، مؤلفه‌های «تصویرسازی ذهنی و عینی» و «برنامه‌ریزی و زمان‌بندی» برجسته‌ترین نشانگر‌های خودتنظیمی یادگیری در دانشجویان بودند. در این میان نشانگر‌های «کل‌نگری»، «فائق آمدن بر موانع و مشکلات مطالعه» و «استفاده از وسائل کمک آموزشی» نقش مهمی در به جریان‌اندازی اطلاعات در شبکه‌ی خودتنظیمی یادگیری دانشجویان داشته است. این نتایج نشان داد که نشانگر‌های «تصویرسازی عینی و ذهنی»، «برنامه‌ریزی و زمان‌بندی» و «پاداش درونی مثبت» بیشترین نقش واسطه‌گری را در میان نشانگر‌های خودتنظیمی یادگیری دانشجویان دارند. این یافته‌ها می‌تواند به توسعه و بهبود برنامه‌های آموزشی برای تقویت خودتنظیمی یادگیری دانشجویان و ارتقای کیفیت یادگیری کمک نماید.