تشکیل خانه کیفیت در نظام آموزش عالی(مطالعه موردی: مقطع دکتری مدیریت دانشگاههای دولتی)
نویسندگان
1 کارشناس ارشد رشته مدیریت صنعتی دانشگاه مازندران
2 استادیار دانشکده علوم اداری و اقتصادی دانشگاه مازندران
3 استادیار دانشکده علوم اداری و اقتصادی دانشگاه مازندران
doi
چکیده
بخش آموزش به طور اعم و آموزشعالی به طور اخص یکی از پایههای اصلی توسعه هر کشور محسوب میشود. لذا، ارزیابی و بهبود مستمر کیفیت آموزش و یادگیری در آموزشعالی طی دهههای اخیر از سوی دانشگاهها در سراسر جهان مورد توجه ویژهای قرار گرفته است. از این رو، در این مقاله روش گسترش مشخصههای کیفی در دوره دکترای رشته مدیریت دانشگاههای دولتی ایران (تهران، شهید بهشتی، تربیتمدرس، علامهطباطبایی و اصفهان) با هدف ارزیابی و بهبود کیفیت برنامههای آموزشی ارائه شده در این دوره مطالعه شده است. در این پژوهش80 نفر از 328 دانشجوی دوره دکترای مدیریت در نیمسال دوم تحصیلی 87-1386 در دانشگاههای یاد شده به عنوان نمونه انتخاب شدهاند و برای گردآوری دادهها از نمونه مورد نظر از پرسشنامه استفاده شده است. نتایج تحقیق حاکی از آن است که مهمترین خواستههای دانشجویان دکترای مدیریت «کسب جدیدترین تجارب سازمانی، تبحر یافتن در مهارتهای تحلیلی، ترغیب دانشجویان به تفکر، مفید و کافی بودن منابع معرفی شده، مثالها و تکالیف ارائه شده، داشتن روحیه انتقادپذیری استاد درس و توانایی علمی و میزان تسلط وی بر موضوع درس» است که باید مورد توجه طراحان این مقطع تحصیلی قرار گیرد. همچنین، یافتههای پژوهش نشان میدهد که بین میزان اهمیت خواستهها از نظر دانشجویان و میزان دستیابی آنها به خواستههایشان تفاوت معناداری وجود دارد و ضرورت گذر از وضعیت موجود به وضعیت مطلوب بهروشنی درک می شود.