کاهش تأثیرات جزایر حرارتی شهری بر سلامت انسانها از طریق تغییرات فرم شهری در اقلیم گرم و خشک شهر مشهد (نمونه موردی الگوی بافت شطرنجی محله شاهد و بافت ارگانیک محله پاچنار)
نویسندگان
1 دانشیار دانشکده هنر و معماری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران( نویسنده مسئول)
2 استادیار، گروه شهرسازی، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران
3 کارشناسی ارشد طراحی شهری، باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران.
4 استادیار دانشکدة مهندسی معماری و شهرسازی، دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، ایران
doi
10.22034/jest.2020.33354.4134چکیده
زمینه و هدف: افزایش موج گرما در شهرها سبب گردیده تا مشکلات عدیدهای برای سلامت انسانها به وجود آید. کاهش مشکلات زیستمحیطی از طریق تقلیل دمای محیط و درنتیجه ارتقا سلامت انسانها از مهمترین دغدغهها در عصر حاضر است که میتوان بهوسیله تغییرات فرمهای شهری و عناصر محیطی به آن دستیافت. روش بررسی: در این پژوهش از روش شبیهسازی مجموعه نرمافزار Envi-Met و Leonardo استفادهشده است. یافتهها: یافتهها حاکی از آن است که هرچقدر نسبت ارتفاع به عرض بیشتر شود، دسترسی نور خورشید به محیط کمتر میشود و درنتیجه دمای محیط کاهش مییابد. همچنین سایهاندازی ناشی از نسبت (H/w)، وجود گیاهان و باد در درههای شهری میتواند دمای محیط را کاهش دهد. علاوه بر آن کاهش سطوح نفوذناپذیر پوششهای شهری و وجود مصالح با آلبدوی بالا، باعث افزایش در تبخیر و تعرق میشود که شرایط خنکتر شدن محیطهای شهری را مهیا میکند و سبب کاهش تأثیرات نامطلوب گرمای شهری بر سلامت انسان میشود. بحث و نتیجهگیری: میتوان نتیجه گرفت که ایجاد سایهاندازی از طریق ترکیب پوشش گیاهی و همچنین ایجاد تغییرات متنوع در ساختارهای ارتفاع به عرض (H/w) که هم سایهاندازی را افزایش دهد و هم در بخشهایی راه را برای انتشار گرمای محیط بازنماید، میتواند در کاهش دمای محیط و سطوح، تأثیرگذار باشد. همچنین استفاده از سطوح شهری نفوذپذیر و انتخاب مصالح جدارههای ساختمانها با بازتابش کم در جذب کمتر نور خورشید تأثیرگذار است و میتواند شدت جزایر حرارتی شهری را کاهش دهد.
