نقش تعدیلکننده روانسازههای ناسازگار اولیه در رابطه بین سیستمهای مغزی فعالساز و بازدارنده با ولع مصرف مواد افیونی
نویسندگان
1 استاد گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2 دکتری روانشناسی سلامت، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
3 کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
4 کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
10.30473/clpsy.2021.58758.1599چکیده
مقدمه: اختلال سوءمصرف مواد یک بیماری مزمن است که بر ابعاد مختلف روانی، اجتماعی و جسمانی زندگی فرد آثار سوء بر جای میگذارد؛ بنابراین، بررسی متغیرهای روانشناختی مرتبط با اختلال سوءمصرف مواد میتواند به فهم بهتر این اختلال و همچنین مدیریت و کاهش ولع مصرف آن در بیماران کمک شایانی کند. پژوهش حاضر باهدف بررسی نقش تعدیلکننده روانسازههای ناسازگار اولیه در رابطه بین سیستمهای مغزی فعالساز و بازدارنده با ولع مصرف مواد افیونی صورت گرفت. روش: در این مطالعه که از نوع توصیفی - همبستگی بود، تعداد 150 مرد دارای سوءمصرف مواد با روش نمونهگیری هدفمند و اعمال ملاکهای ورود و خروج انتخاب شدند و از آنها خواسته شد تا فرم کوتاه پرسشنامه روانسازه یانگ (YSQ-SF)، مقیاس سیستمهای فعالساز و بازداری رفتاری (BAS/BIS) و پرسشنامه سنجش ولع مصرف هروئین (HCQ-45) را تکمیل کنند. برای تجزیهوتحلیل اطلاعات از رگرسیون گامبهگام استفاده شد. یافتهها: نتایج پژوهش نشان داد که سیستم مغزی فعالساز و بازدارنده با ولع مصرف در سطح 05/0>p به ترتیب رابطه مثبت و منفی معنادار داشتند. همچنین روانسازههای ناسازگار اولیه با ولع مصرف در سطح 01/0>p رابطه مثبت معنادار داشتند. نقش تعدیلکننده روانسازههای ناسازگار اولیه در رابطه بین سیستمهای مغزی فعالساز و بازدارنده با ولع مصرف مواد افیونی در این پژوهش تأیید نشد. نتیجهگیری: سیستمهای مغزی فعالساز و بازدارنده یکی از عوامل پیشبینی کننده ولع مصرف مواد افیونی است. این پژوهش پیشنهاد میکند که برنامههای مداخلهای و پیشگیری از عود بهتر است با در نظر گرفتن سیستمهای مغزی فعالساز و بازدارنده طراحی گردند.