اثربخشی آموزش درمان فرا تشخیصی یکپارچه بر تنظیمشناختی هیجان، حل مسئله و اهمالکاری در داوطلبان کنکور سراسری
نویسندگان
1 گروه روانشناسی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
2 گروه روانشناسی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه ازاد اسلامی، اصفهان، ایران
doi
10.71767/jinev.2024.1210106چکیده
پژوهش حاضر باهدف تعیین اثربخشی آموزش درمان فرا تشخیصی یکپارچه بر تنظیمشناختی هیجان، مهارتهای حل مسئله و اهمالکاری در داوطلبان کنکور سراسری اجرا گردیده است. روش پژوهش از نوع نیمهآزمایشی با پیشآزمون و پسآزمون بود. جامعه موردمطالعه، پسران داوطلب کنکور سراسری شهر اصفهان بوده است. ابتدا از میان 100 داوطلب در دسترس، 40 نفر که نسبت به سایر داوطلبان نمرات کمتری را در سه پرسش نامه پژوهش به دست آوردند، انتخاب شده و به طور تصادفی در گروههای آزمایش و کنترل (20 نفر گروه آزمایش، 20 نفر گروه کنترل) قرار گرفتند. حجم نمونه در این پژوهش با فرمول کوکران در جامعه محدود به دست آمدهاست. آموزش در یکی از مراکز مشاوره تحصیلی استان اصفهان انجام شد و پس از پایان آموزش، پسآزمون در هر دو گروه کنترل و آزمایش اجرا شد. دادههای این پژوهش بهوسیله پرسشنامههای تنظیمشناختی هیجان گارنفسکی و کرایچ(2006)، حل مسئله کسیدی و لانگ(1996) و اهمالکاری تاکمن(1991) جمعآوری و با روش تحلیل کوواریانس چندمتغیری و تک متغییری تحلیل شدند. یافتههای حاصل از این پژوهش نشان داد که آموزش پروتکل یکپارچه درمان فرا تشخیصی بر تنظیم شناختی هیجان(05/0<(p، راهبردهای حل مسئله به جز راهبرد خلاقیت (05/0<(p و اهمال کاری(00/0= (pتأثیر گذار بوده است. میتوان نتیجه گرفت که آموزش درمان فراتشخیصی یکپارچه بر افزایش استفاده از راهبردهای مثبت تنظیم شناختی هیجان، کاهش استفاده از راهبردهای منفی تنظیم شناختی هیجان، افزایش استفاده از راهبردهای سازنده حل مسئله، کاهش استفاده از راهبردهای غیرسازنده حل مسئله و کاهش اهمال کاری تأثیر گذار بوده است.