مدلسازی روابط فضایی بارش- ارتفاع در شمال شرق کشور با استفاده از مدل GWR
نویسندگان
1 کارشناس ارشد آب و هواشناسی، دانشکده جغرافیا و علوم محیطی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران
2 استادیار دانشکده جغرافیا و علوم محیطی، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران
doi
10.22034/jest.2020.17257چکیده
زمینه و هدف: بارش از متغیرترین فراسنج های اقلیمی است. این تغییرات هم در بعد مکان و هم در بعد زمان در قالب اقلیم منطقه رخ میدهد. این مطالعه باهدف مدلسازی روابط فضایی بارش فصلی شمال شرق کشور با دوره آماری مشترک ماهانه 30 ساله (2010-1980) انجامشد. روش: بهمنظور دستیابی به تغییرات فضایی بارش از روشهای نوین آمار فضایی مانند خودهمبستگی فضایی، موران جهانی، شاخص پراکندگی آمار فضایی و مدل رگرسیون وزندار جغرافیایی (GWR) از قابلیتهای محیط بهره گرفته شد. نتایج: نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد که تغییرات بارش در شمال شرق ایران دارای الگوی خوشه ای بالا یا همان مثبت می باشد. بطوریکه مقدار شاخص موران جهانی برای هر 4 فصل موردمطالعه و مجموع سالانه بالای 93/0 میباشد که بالاترین شاخص موران جهانی با مقدار 003219/1 مربوط به فصل تابستان بوده است. بحث و نتیجه گیری: نتایج حاصل از مدل GWR نشان داد که بارش در بخشهای شمال منطقه موردمطالعه دارای خودهمبستگی فضایی مثبت و در بخشهای جنوبی که غالباً مناطق کویری شمال شرق ایران تشکیل میدهند دارای خودهمبستگی فضایی منفی بوده است. همچنین نتایج آمارههای پراکندگی، حاصل پیوستگی الگوی خوشهای بارش در شمال شرق کشور بود. بر اساس شاخص فراوانی خوشه ها یا ICF فصل زمستان بزرگترین خوشههای بارشی با مقدار عددی 46/264 در شمال شرق کشور ایجاد میشود.