تعیین ظرفیت تحمل فیزیکی- اکولوژیکی گردشگری ساحلی و تأثیرپذیری آن از میزان رضایتمندی گردشگران (مطالعه موردی: بندر گز)
نویسندگان
1 استاد دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری گردشگری، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.* (مسئول مکاتبات).
3 استاد دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22034/jest.2019.24324.3332چکیده
زمینه و هدف: ظرفیت تحمل از جمله مواردی میباشد که در راستای اهداف گردشگری پایدار مدنظر قرار دارد. بر این اساس نوشتار حاضر با هدف تعیین ظرفیت تحمل فیزیکی- اکولوژیکی محدوده ساحلی بندر گز و تأثیرپذیری آن از میزان رضایت مندی گردشگران تدوین یافته است. روش بررسی: روش تجزیه و تحلیل دادهها در این تحقیق توصیفی- تحلیلی میباشد. دادهها به روش کتابخانهای و همچنین مشاهده میدانی و پرسش نامه جمعآوری شده است. برای تعیین ظرفیت تحمل فیزیکی- اکولوژیکی از دستورالعمل اتحادیه جهانی حفاظت از طبیعت و منابع طبیعی و همچنین به منظور فهم سطح رضایت گردشگران با توجه به انتظاراتشان از عملکرد خدمات مقصد، از مدل تحلیل اهمیت- عملکرد استفاده شده است. یافتهها: مطابق با نتایج به دست آمده ظرفیت تحمل فیزیکی برابر با 7089 نفر، ظرفیت تحمل واقعی 3863 نفر در روز و ظرفیت تحمل مؤثر نیز 1880 نفر برآورد گردیده است. همچنین نتایج حاصل از تحلیل اهمیت- عملکرد نشان میدهد که از بین 24 شاخص مورد بررسی، 8 شاخص در ربع دوم و 14 شاخص در ربع اول و همچنین 2 شاخص در ربع سوم قرار گرفتهاند. بحث و نتیجهگیری: مطابق با تحلیل اهمیت- عملکرد وجود بیش از 50 درصد شاخصها در ربع اول، نشان میدهد که اغلب شاخصها از دیدگاه پاسخدهندگان بسیار مهم میباشند اما عملکرد مدیریت مقصد در این خصوص ضعیف بوده است که به موجب آن، ظرفیت تحمل مؤثر به نسبت 48.66 درصد ظرفیت تحمل واقعی کاهش یافته است.