فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه و هدف: خطوط مترو 20 درصد از سهم کل جابجایی مسافر در شهر تهران را بر عهده دارند. ذرات معلق از مهمترین آلاینده‌ های اصلی موجود درایستگاه های مترو هستند و افزایش غلظت آن‌ها منجر به پیامدهای بهداشتی متعددی برای مسافران و کارکنان مترو می‌گردد. مطالعه حاضر با هدف بررسی میزان غلظت PM10و PM2.5 در چهار ایستگاه زیرزمینی مترو (آزادی، انقلاب، توحید و ولی عصر) و مقایسه آن ها با غلطت این ذرات در هوای آزاد، انجام شد. روش بررسی: اندازه گیری غلظت های فصلی ذرات معلق (فروردین 1395 الی فروردین 1396) به مدت یک هفته در ماه های میانی هر فصل، در ساعات 8 صبح الی 12 ظهر و در سه نقطه در داخل هر ایستگاه (ورودی، میانی و خروجی) و محیط خارج آن انجام شد. سپس نتـایج حاصـله بـا اسـتانداردهای مربوطه مقایسه گردید . یافته ها: منابع اصلی ذرات معلق در ایستگاه های مترو ناشی از تردد مسافران، فعالیت پیستونی قطار، نظافت محیط داخل ایستگاه، عملیات تعمیر و نگهداری، ترمز، سایش چرخ و ریل و سیستم های تهویه ایستگاه بودند. نتایج اندازه گیری ها در این تحقیق نشان داد که میـانگین سالانه غلظـت PM10و PM2.5 در چهار ایسـتگاه های متروی مذکور به ترتیب 68 و 47 میکروگــرم برمترمکعــب و در هوای آزاد اطراف این ایستگاه ها به ترتیب 42 و 29 میکروگرم بر مترمکعب بوده است. بحث و نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد کـه در محیط داخل چهار ایستگاه زیرزمینی متروی مورد نظر، میزان میانگین سالانه غلظت PM10و PM2.5 به ترتیب، 5/1 7/1 برابر مقدار غلظت آن ها در هوای آزاد بوده است.