مقایسه تاثیر دو روش آموزش عملی و چند رسانه ای در احیای قلبی و ریوی برمیزان یادگیری دانشجویان پزشکی دانشگاه علوم پزشکی بابل در سال 90
نویسندگان
1 دانشیار/عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی بابل
2 استادیار/عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی بابل
3 استادیار/عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی بابل
4 دانشجوی کارشناسی ارشد آموزش پزشکی از راه دور/ دانشگاه علوم پزشکی بابل
doi
10.22038/mjms.2014.2183چکیده
مقدمه: روش آموزش نقش مهمی را در کیفیت آموزش بر عهده دارد. جهت بهبود کیفیت آموزش احیای قلبی و ریو ی(( CPR از روشهای مختلف آموزشی استفاده می گردد . هدف از این تحقیق بررسی مقایسه ای دو روش آموزش عملی وچند رسانه ای (Multimedia) CPR برمیزان یادگیری دانشجویان پزشکی می باشد. روش کار:: این مطالعه نیمه تجربی در سال 1390 در دانشگاه علوم پزشکی بابل بر روی51 نفر از دانشجویان پزشکی انجام شد. دانشجویان به صورت تصادفی به دو گروه آموزش عملی(25 نفر) و چند رسانه ای(26 نفر) تقسیم شدند. در هر دو گروه تست قبل و بعد از آموزش انجام گرفت و اطلاعات از طریق پرسشنامه و چک لیست جمع آوری شد. پس از ورود اطلاعات به رایانه برای تحلیل نتایج از نرم افزار های مناسب و آزمونهای تیاستفاده شد. نتایج: نتایج یافته ها نشان داد که مقایسه آزمون پس آزمون بین دو روش عملی و چند رسانه ای بجز در روش انجام شوک الکتریکی، در تشخیص وقفه قلبی تنفسی و انجام CPR ، Intubation ، LMAگذاری و در پاسخ پرسشنامه از نظر دانش و مهارت تفاوت معنی داری وجود داشت ( گروه عملی بهتر بوده است. ) (001/0 p<). همچنین مقایسه میانگین نمرات پیش آزمون و پس آزمون در دو گروه، در عنوان های آموزشی Intubation و LMA به طور معنی داری با هم اختلاف داشتند(گروه عملی بهتر بوده استچ) (001/0p<). نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد که میزان آگاهی و عملکرد در گروهی که کار عملی همراه با تئوری صورت گرفت بیشتر از گروه چند رسانه ای بوده است.