تأثیر ابعاد زیست محیطی تغییرات اقلیمی بر امنیت ملی
نویسندگان
1 دانشیار، گروه حقوق عمومی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد، حقوق بین الملل، دانشگاه آزاد دماوند، تهران، ایران
3 دانشیار، گروه حقوق بین الملل، دانشگاه آزاد واحد دماوند، تهران، ایران
doi
10.22034/jest.2021.31956.4005چکیده
با وجود این که اثرات تغییرات آب و هوایی شرایط زندگی در بخشهای بزرگی از جهان را تهدید می کند، گروههای مختلف کنشگران در بهبود رژیم آب و هوایی ناکام ماندهاند. این طبیعی است که آن دسته از کشورهایی که بیشتر از تغییرات آب و هوایی آسیب می بینند باید به دنبال راه هایی جهت بهبود رژیم آب و هوایی هم از طریق روشهای قانونی و هم سایر روشهایی کمتر رسمی، مانند شناساندن تغییرات آب و هوایی به عنوان یک مسئله امنیتی و مشکل محیط زیستی باشند. شرایط تغییر آب و هوا و گرمایش جهانی به عنوان ضریب تهدید امنیت بشری مطرح میشود، چراکه کمبود مواد غذایی و کمبود آب، تخریب محیط زیست، فقر، گسترس بیماری، مهاجرت توده ای را ایجاد میکند که هر کدام ازاینها میتوانند به تنهایی به امنیت ملی خدشه وارد و به سناریو دولت شکست خورده کمک کنند. در عرصه داخلی و در عرصه جهانی امنیت دولت مدرن، زمانی معنا مییابد که دارای قدرت برتر باشد در اینصورت، حتی اگر با فقدان تهدید مواجه باشد، جامعه ای ناامن تلقی میشود. در گفتمان مدرن امنیت ملی، شاهد افزوده شدن وجه نرم افزاری امنیت علاوه بر وجه سخت افزاری آن هستیم. در پی توسعه مفهوم امنیت و خصوصاً توسعه طیف تهدیدات مربوط به امنیت ملی منتقدان برآمدند و مدعی شدند که تهدیدات غیر نظامی مانند تهدیدات زیست محیطی و اقتصادی میتواند به نوبه خود به اندازه تهدیدات نظامی جدی باشند و لذا این تهدیدات نیز باید به عنوان تهدیدات امنیتی در نظر گرفته شوند. در این مقاله سعی برآن بوده با توسل به رویکرد میان رشته ای، تحلیلی از تأثیر ابعاد زیست محیطی تغییرات اقلیمی بر امنیت ملی از منظر حقوق بین الملل محیط زیست ارائه گردد.