اثر‌بخشی آموزش خودنظم‎دهی بر کنش‎های اجرایی دانش‎آموزان با ناتوانی‌های یادگیری

نویسندگان

1 دانشگاه تبریز

2 دانشگاه تبریز

3 کارشناس ارشد روان‌شناسی تربیتی

doi
چکیده

پژوهش حاضر اثربخشی آموزش خودنظم‎دهی برکنش‎های اجرایی (حافظه کاری وسازمان‌دهی) دانش‎آموزان با ناتوانی‎های یادگیری مقطع ابتدایی شهرستان سقز را بررسی کرد. این مطالعه از نوع شبه‌تجربی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه گواه بود. جامعه مورد مطالعه شامل دانش‌آموزان 8 و 9 ساله مبتلا به ناتوانی‌های یادگیری در شهر سقز بود. 60 دانش‎آموز با ناتوانی‌های یادگیری به طور تصادفی ساده انتخاب شدند. دانش‌آموزان به صورت تصادفی به گروه آزمایش و گواه تقسیم شدند. برای اندازه‌گیری متغیرهای پژوهش از آزمون ‌اشکال پیچیده ری‌ـ‌اوستریت (1942) و حافظه عددی مقیاس هوش وکسلر (1974) استفاده شد. نتایج تحلیل کوواریانس نشان دادند گروه آزمایش در مقایسه با گروه گواه افزایش معناداری در نمره‎های برنامه‌ریزی‌ـ‌سازمان‌دهی و حافظه کاری داشت.یافته‌ها نشان‎دهنده اثربخشی آموزش خودنظم‌دهی بر کنش‎های اجرایی دانش‌آموزان با ناتوانی‌های یادگیری در مقطع ابتدایی بود.