اثربخشی آموزش خودنظمدهی بر کنشهای اجرایی دانشآموزان با ناتوانیهای یادگیری
نویسندگان
1 دانشگاه تبریز
2 دانشگاه تبریز
3 کارشناس ارشد روانشناسی تربیتی
doi
چکیده
پژوهش حاضر اثربخشی آموزش خودنظمدهی برکنشهای اجرایی (حافظه کاری وسازماندهی) دانشآموزان با ناتوانیهای یادگیری مقطع ابتدایی شهرستان سقز را بررسی کرد. این مطالعه از نوع شبهتجربی با طرح پیشآزمون و پسآزمون با گروه گواه بود. جامعه مورد مطالعه شامل دانشآموزان 8 و 9 ساله مبتلا به ناتوانیهای یادگیری در شهر سقز بود. 60 دانشآموز با ناتوانیهای یادگیری به طور تصادفی ساده انتخاب شدند. دانشآموزان به صورت تصادفی به گروه آزمایش و گواه تقسیم شدند. برای اندازهگیری متغیرهای پژوهش از آزمون اشکال پیچیده ریـاوستریت (1942) و حافظه عددی مقیاس هوش وکسلر (1974) استفاده شد. نتایج تحلیل کوواریانس نشان دادند گروه آزمایش در مقایسه با گروه گواه افزایش معناداری در نمرههای برنامهریزیـسازماندهی و حافظه کاری داشت.یافتهها نشاندهنده اثربخشی آموزش خودنظمدهی بر کنشهای اجرایی دانشآموزان با ناتوانیهای یادگیری در مقطع ابتدایی بود.