گونهشناسی ساختار کالبدی- فضایی معماری مسکن روستایی دره شاهرود شهرستان خلخال
نویسندگان
1 استادیار معماری، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.* (مسوول مکاتبات)
2 کارشناس معماری، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.
3 استادیار معماری، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
doi
10.22034/jest.2021.40935.4514چکیده
زمینه و هدف: با وجود پیشینه تاریخی شهرستان خلخال، هنوز مطالعات کافی در مورد شناسایی معماری بومی بهویژه معماری روستایی این منطقه صورت نگرفته است. بهدلیل ایجاد ارتباط گردشگری بین شهرستان خلخال و شهر ماسوله از طریق دره توریستی شاهرود(جاده کلور)، این تحقیق درصدد مطالعه و شناخت ویژگیهای کالبدی- فضایی مسکن بومی روستاهای واقع در امتداد این دره به منظور حفظ و کاربست آن در توسعههای آتی است. روش بررسی: در این تحقیق نوع مطالعه به روش کیفی و روش بررسی اطلاعات بهصورت توصیفی- تحلیلی است. پس از بازدیدهای میدانی روستاهای واقع در دره شاهرود، گونههای مطالعاتی به لحاظ دارا بودن ویژگیهای غالب معماری بومی از روستاهای"شال، کلور، درو، اسبو و اسکستان" انتخاب شده و مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. ویژگیهای کالبدی- فضایی همچون "فرم پلان، عناصر معماری، مصالح و روش ساخت، فرم بام، نسبت بازشوها، نسبت توده به فضا و روابط عملکردی" مورد بررسی و تحلیل قرار گرفته است. یافتهها: بافت روستایی متراکم، فرم معماری برونگرا و فشرده، بازشوهای کوچک، ایوان و تلار ستوندار، طُرِّههای چوبی، بام شیبدار، هماهنگی با شیب زمین و استفاده از مصالح محلی از ویژگیهای معماری مسکن روستایی این منطقه است. همچنین در اغلب گونهها، فضای خدماتی در طبقه همکف و فضای زیستی در طبقه اول قرار دارد. بحث و نتیجهگیری: نتایج تحقیق نشان میدهد تمامی گونههای مورد مطالعه برونگرا، دارای ایوان، تلار و طرههای چوبی بهعنوان عناصر ثابت و غالب هستند و به دو گونه خانههای تلاردار با فضای پستو و تلاردار بدون فضای پستو دستهبندی میگردد. بهطور کلی الگوی معماری روستاها از نظر "فرم پلان، سازه و مصالح، بازشوها، نسبت توده به فضا و روابط عملکردی" متأثر از اقلیم سرد و کوهستانی منطقه خلخال است.