نقش واسطهای نمویافتگی عاطفی در رابطه بین الگوهای ارتباطی خانواده و همدلی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری روان شناسی تربیتی
2 دانشیار دانشگاه شیراز
doi
چکیده
هدف پژوهش حاضر، تعیین نقش واسطهای نمویافتگی عاطفی در رابطه بین الگوهای ارتباطی خانواده و همدلی بود. 300 دانشجو (179 دختر، 121 پسر) بر اساس روش نمونهبرداری خوشهای چندمرحلهای انتخاب شدند و پرسشنامه الگوهای ارتباطی خانواده (فیتزپاتریک و ریچی، 1994)، مقیاس نمویافتگی عاطفی (سینگ و بهارگاوا، 1974) و مقیاس همدلی (مهرابیان و اپستین، 1972) را تکمیل کردند. نتایج تحلیل رگرسیون چندگانه به شیوه همزمان نشان دادند: الف) ابعاد الگوهای ارتباطی خانواده پیشبینیکننده مثبت معنادار همدلی بودند، ب) جهتگیری گفتوشنود پیشبینیکننده منفی معنادار همه مؤلفههای نمویافتگی عاطفی بود، پ) جهتگیری همنوایی پیشبینیکننده مثبت معنادار مؤلفههای بیثباتی هیجانی و سازش نایافتگی اجتماعی بودند، و ت) نمویافتگی عاطفی در رابطه بین الگوهای ارتباطی خانواده و همدلی، نقش واسطهای مهمی ایفا میکند. با توجه به نقش نیرومند جهتگیری گفتوشنود در پیشبینی همدلی، میتوان گفت آموزش و ارتقای جهتگیری گفتوشنود در خانوادهها به افزایش نمویافتگی عاطفی و رفتارهای همدلانه منجر میشود.