طراحی الگویی برای تعیین قابلیت اطمینان و رتبهبندی تأمینکنندگان قطعات الکترونیکی بر پایۀ نرخ خرابی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری گروه مدیریت، واحد دهاقان، دانشگاه آزاد اسلامی، دهاقان، ایران
2 دانشیار گروه مدیریت، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران (نویسنده مسؤول)
doi
10.30495/jmemiau.2023.707574چکیده
انتخاب تأمینکنندگان مناسب، اساس یک زنجیرۀ تأمین موفق و عامل کلیدی برای بهبود قدرت رقابتپذیری است؛ بنابراین هدف این پژوهش، بررسی کیفیت و نرخ خرابی قطعاتی است که تأمینکنندگان ارائه میدهند و بدین منظور از رویکرد ارزیابی مبتنی بر نرخ خرابی استفاده شد و به تعیین قابلیت اطمینان تأمینکنندگان و رتبهبندی آنان پرداخته شد؛ بنابراین روش تحقیق مورد استفاده به لحاظ ماهیتی از نوع کاربردی است و روش آن زمینهای-موردی است. همچنین برای مطالعۀ موردی، تأمینکنندگان هفت زنجیرۀ تأمین مجزای یک شرکت تولید لوازم برقی در شیراز، مورد بررسی قرار گرفتند که هریک از زنجیرهها نیز شامل هشت تأمینکننده بودند؛ و برای ارزیابی و استقرار الگوی قابلیت اطمینان تأمینکنندگان بر پایۀ نرخ خرابی از یک سیستم موازی استفاده شد و در نهایت با محاسبۀ قابلیت اطمینان، نرخ خرابی محصول تولیدی تأمینکنندگان به دست آورده شد که نتایج نشان داد، این نرخ خرابی معیار مناسبی برای مقایسۀ کیفیت خروجی یا محصول تأمینکنندگان است و میتوان بر اساس این نرخ بهدستآمده، به رتبهبندی تأمینکنندگان پرداخت.