تحصیل و تملک اراضی در پروژه‌های صنعت نفت و گاز با ‌تأکید بر قرارداد «ای.پی.سی»

نویسندگان

1 استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهر قدس

2 وکیل

3 استادیار عضو هیات علمی دانشگاه آزاد قشم

doi
10.30495/jlap.2023.74016.1725
چکیده

در کشورهای نفت خیزی همانند ایران جهت توسعه میادین نفتی و گازی از طریق سرمایه‌گذاری در این بخش و به منظور همگام شدن با تحولات سریع حوزه‌ی انرژی و تجارت پیش‌بینی تسهیل شرایط قراردادی جهت تنظیم و اجرای توام با سرعت، مورد نظر صاحب‌نظران این بخش مهم بوده و می‌باشد تا موجب کاهش مشکلات سرمایه‌گذاری و تشویق سرمایه‌گذاران خارجی و داخلی شود. در سه دهه‌ی اخیر در ایران، قراردادهایی، بدین منظور بر مبانی مجوزهای برنامه‌های توسعه‌ی اقتصادی، اجتماعی و فرهتگی و نیز مصوبه‌های هیات وزیران پیش‌بینی گردیده، که در بخش بالا دستی صنعت نفت به قراردادهای ای. پی.سی (قراردادهای نفتی ایران) موسوم شده است از این رو در این پژوهش تلاش شده است تا با استفاده از روش تحقیق توصیفی- تحلیلی‌، ضمن بررسی قوانین و قواعد حاکم بر نحوه تحصیل و تملک اراضی مورد نیار این پروژه‌ها در صنعت نفت وگاز‌‌‌، تحصیل و تملک اراضی مورد نیاز پیمانکاران نفتی در اجرای این پروژه‌های بالادستی پرداخته شود، در مقاله این سوال مطرح است که؛ تحصیل و تملک اراضی در صنعت نفت وگاز خصوصا در قرارداد مهم ای پی سی چگونه بوده و بر چه اصول ومقررات حقوقی ‌قراردادی مبتنی می‌باشد؟ نتیجه‌گیری مقاله نشان می‌دهد که تحقیقات عینی ‌عملی و حقایق خارجی در بخش تحصیل اراضی نشان داده است که این بخش ملازمه با ضرورت بدیهی و اولیه اجرای این نوع قراردادها داشته و به‌دلیل طولانی بودن مدت قراردادهای مذکور و داشتن آثار مالی سنگین‌، با نگرش به حقوق عامه از اهمیت تامه‌ای برخوردار می‌باشد‌.