تحلیل مقررات حاکم بر ادله اثبات دعوی و مدیریت دادرسی در قوانین ایران
نویسندگان
1 گروه حقوق خصوصی، دانشکده حقوق الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 گروه حقوق، دانشکده حقوق، دانشگاه علوم و تحقیقات، تهران، ایران
doi
چکیده
مقررات حاکم بر ادله اثبات دعوی و مدیریت دادرسی، به عنوان یکی از مهمترین بخشهای حقوقی، برای اجرای عدالت و حفظ حقوق اشخاص بسیار اهمیت دارد. این مقررات توسط قانونگذار به منظور تضمین حقوق و تعهدات اشخاص ارائه شدهاند و باید به دقت و با رعایت اصول حقوقی و عدالت، اجرا شوند. اقسام دلایل در قانون آیین دادرسی مدنی شامل دلایل از پیش فراهم شده اتفاقی، دلایل قانونی و اخلاقی، دلایل مستقیم و غیر مستقیم است. طبق قانون آیین دادرسی مدنی کاربرد دلیل به جهت اثبات دعوی توسط مدعی یا دفاع از دعوی توسط مدعی علیه به معنای اخص است. قواعدی که برای اثبات دعوی در وقایع خارجی همچون نسب به کار می رود با قواعدی که که برای اثبات عقود، ایقاعات و تعهدات به کار میرود متفاوت می باشد. در مورد اول(وقایع خارجی) تابع قانونی می باشد که در زمان اقامه دعوی مجری می باشد و در مورد دوم اصولا تابع زمان انعقاد می باشد، مگر قانون زمان انعقاد در هنگام طرح دعوی از ادله شرعیه ای باشد که مجری نیست یا خلاف آن در قانون تصریح شده یاشد. اطلاعات دادرسی شامل اطلاعات قانونی(حکمی) و اطلاعات واقعی(موضوعی) می شود که هر کدام در نظام خاص ترافعی و تصالحی قرار میگیرد. مدیریت این اطلاعات بر عهده دادرس می باشد.