قطعی یا قابل اعتراض بودن آراء هیات داوری بازار اوراق بهادار؛ مطالعه تحلیلی-انتقادی در رویه قضایی و دکترین حقوقی

نویسندگان

1 عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی کردستان (سقز)

2 استادیار گروه حقوق اقتصادی، دانشکده حقوق ، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

3 گروه حقوق، دانشگاه آزاد اسلامی واحد سقز، سقز، کردستان، ایران.

doi
چکیده

بازار بورس به عنوان نماد بازار سرمایه در نظام حقوقی ایران و بسیاری از کشورهای دیگر شناخته می­شود. از یک سو، با گسترش روز افزون این بازار، طبیعی است که ایجاد اختلاف میان فعالین آن بیش از پیش شود. از سوی دیگر، موضوعات و نحوه فعالیت­های این بازار به دلیل تخصصی بودن و اهمیت عنصر زمان، عاملی است که غالبا مراجع خاص و حرفه­ای برای رسیدگی به اختلافات را پدید می آورد. در برخی کشور­ها امکان مراجعه به داوری سازمانی وجود دارد و در برخی دیگر­-مانند ایران- هیات داوری در همان بازار با صلاحیت لازم برای رسیدگی به اختلاف­ها پیش­بینی شده است. «قطعیت یا قابل اعتراض بودن» آراء این هیات یکی از موضوعات مهم و اختلافی در گستره آیین­دادرسی و نحوه رسیدگی به اختلافات بازار سرمایه است؛ زیرا هم در محاکم آراء مخالف و متفاوتی نسبت به آن صادر شده و هم دکترین حقوقی و اندیشه­های قضایی دیدگاه­های ناهمسویی در این باره داده است. نظریات ارایه شده را می توان در دو دسته کلی قرار داد: نخست) غیرقابل اعتراض بودن؛ دوم) قابل اعتراض بودن؛ نظر دوم خود به چند دسته تقسیم می شود: عده ای دیوان عدالت و برخی محاکم عمومی دادگستری را صالح به رسیدگی و اعتراض می­دانند. بررسی و واکاوی موضوع، به شیوه تحلیلی، نشان می­دهد که، براساس قوانین موجود و رویه عملی، و با وجود برخی کاستی­ها نظر گروه نخست قابل دفاع و مستند­تر می­ باشد.