قطعی یا قابل اعتراض بودن آراء هیات داوری بازار اوراق بهادار؛ مطالعه تحلیلی-انتقادی در رویه قضایی و دکترین حقوقی
نویسندگان
1 عضو هیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی کردستان (سقز)
2 استادیار گروه حقوق اقتصادی، دانشکده حقوق ، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
3 گروه حقوق، دانشگاه آزاد اسلامی واحد سقز، سقز، کردستان، ایران.
doi
چکیده
بازار بورس به عنوان نماد بازار سرمایه در نظام حقوقی ایران و بسیاری از کشورهای دیگر شناخته میشود. از یک سو، با گسترش روز افزون این بازار، طبیعی است که ایجاد اختلاف میان فعالین آن بیش از پیش شود. از سوی دیگر، موضوعات و نحوه فعالیتهای این بازار به دلیل تخصصی بودن و اهمیت عنصر زمان، عاملی است که غالبا مراجع خاص و حرفهای برای رسیدگی به اختلافات را پدید می آورد. در برخی کشورها امکان مراجعه به داوری سازمانی وجود دارد و در برخی دیگر-مانند ایران- هیات داوری در همان بازار با صلاحیت لازم برای رسیدگی به اختلافها پیشبینی شده است. «قطعیت یا قابل اعتراض بودن» آراء این هیات یکی از موضوعات مهم و اختلافی در گستره آییندادرسی و نحوه رسیدگی به اختلافات بازار سرمایه است؛ زیرا هم در محاکم آراء مخالف و متفاوتی نسبت به آن صادر شده و هم دکترین حقوقی و اندیشههای قضایی دیدگاههای ناهمسویی در این باره داده است. نظریات ارایه شده را می توان در دو دسته کلی قرار داد: نخست) غیرقابل اعتراض بودن؛ دوم) قابل اعتراض بودن؛ نظر دوم خود به چند دسته تقسیم می شود: عده ای دیوان عدالت و برخی محاکم عمومی دادگستری را صالح به رسیدگی و اعتراض میدانند. بررسی و واکاوی موضوع، به شیوه تحلیلی، نشان میدهد که، براساس قوانین موجود و رویه عملی، و با وجود برخی کاستیها نظر گروه نخست قابل دفاع و مستندتر می باشد.