نقش عوامل فردی، خانوادگی و اجتماعی در تبیین گرایش جوانان به اعتیاد (مورد مطالعه: جوانان 18 تا 29 سال شهر قیر)
نویسندگان
1 دانشیار گروه علوم اجتماعی، دانشگاه آیت الله العظمی بروجردی (ره)، لرستان، ایران (نویسنده مسئول)
2 کارشناسی ارشد، مدرس علوم اجتماعی دانشگاه پیام نور
doi
چکیده
پژوهش حاضر به منظور بررسی نقش عوامل فردی، خانوادگی و اجتماعی در تبیین گرایش جوانان به اعتیاد در شهر قیر انجام شده است. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه جوانان (18 تا 29 سال) شهر قیر می باشد. حجم نمونه برآمده از فرمول تعیین حجم نمونه کوکران، برابر با 384 نفر و شیوه نمونهگیری، خوشه ای چند مرحله ای تصادفی می باشد. روش پژوهش پیمایشی و ابزار گردآوری دادهها، پرسشنامه استاندارد است. به منظور تجزیه و تحلیل دادهها از و رگرسیون دومتغیره و چند متغیره استفاده شده است. یافته ها نشان داد که میانگین سنی پاسخ دهندگان 22سال می باشد. 47% از پاسخ دهندگان دختر و 53% پسر هستند. متغیرهای معاشرت با دوستان ناباب و لذت جویی، عوامل موثری در افزایش گرایش جوانان به اعتیاد هستند. همچنین متغیرهای مطلوبیت شرایط خانوادگی، مشارکت اجتماعی و اعتماد اجتماعی عوامل موثری در کاهش گرایش جوانان به اعتیاد هستند. نتایج رگرسیون چندمتغیری نشان داد که متغیرهای تاثیرگذار بر متغیر وابسته به ترتیب عبارتند از مشارکت اجتماعی، معاشرت با دوستان ناباب، لذت جویی و مطلوبیت شرایط خانوادگی که درکل 5/48 درصد از واریانس متغیر وابسته را تبیین می کنند.