تحول شناختی از دوره نوجوانی تا بزرگسالی: عملیات انتزاعی
نویسندگان
1 استادیار
2 استاد
3 استاد
doi
چکیده
هدف از این پژوهش تعیین طراز تحول شناختی از دوره نوجوانی تا بزرگسالی بود. نمونه از 345 شرکتکننده در 4 گروه سنی 15 تا 18 سال (108 نفر)، 19 تا 29 سال (104 نفر)، 30 تا 45 سال (44 نفر) و 46 سال به بالا (51 نفر) تشکیل شده بود که در گروه 15 تا 18 سال از مدارس، و در گروههای دیگر با توجه به تقسیمبندیهای نواحی شهرداری شهر اصفهان به صورت تصادفی انتخاب شدند. طرح پژوهش علّیـمقایسهای و ابزار استفاده شده آزمون قلم و کاغذی استدلال منطقی برنی (1974) بود. یافتههای پژوهش با استفاده از تحلیل واریانس و آزمون خیدو نشان داد که بهطور کلی گروههای سنی اثر معناداری بر نمره طراز شناختی ندارد. نتایج مقایسههای زوجی در نمره کل گروههای سنی 15 تا 18 سال و 19 تا 29 سال تفاوت معنادار نشان داد. بین گروههای سنی از لحاظ فراوانیهای افرادی که در مراحل عینی، انتقالی و انتزاعی قرار دارند تفاوتی وجود نداشت. نتیجهگیری کلی اینکه تغییری در طراز تحول شناختی با افزایش سن بعد از نوجوانی به صورت منظم مشاهده نشد. نتایج این پژوهش بر پایه نظریه تحول شناختی پیاژه و نوپیاژهای بررسی شده است.