طراحی الگوی توسعه سرمایه فرهنگی در نظام آموزش و پرورش ایران
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت آموزشی، واحد دماوند، دانشگاه آزاد اسلامی، دماوند، ایران
2 استادیار فلسفه تعلیم و تربیت، واحد دماوند، دانشگاه آزاد اسلامی، دماوند، ایران
3 استادیار مدیریت آموزشی، دانشکده علوم تربیتی و مشاوره، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران
doi
چکیده
این پژوهش با هدف طراحی الگوی توسعه سرمایه فرهنگی در نظام آموزشوپرورش انجام شد. پژوهش حاضر از لحاظ هدف، کاربردی و از لحاظ نحوه گردآوری اطلاعات جزء پژوهشهای آمیخته (کیفی- کمی) بود. جامعه آماری در بخش کیفی شامل خبرگان دانشگاهی و سازمانی شامل مسئولین وزارت آموزشوپرورش و در بخش کمّی شامل تمامی مدیران دبیرستانهای متوسطه دوره دوم شهر تهران بود. حجم نمونه در بخش کیفی با اشباع نظری (20 نفر) و در بخش کمّی بر اساس فرمول کوکران 290 نفر برآورد شد. ابزار گردآوری دادهها، در بخش کیفی، مصاحبه نیمه ساختار یافته و در بخش کمّی، پرسشنامه محققساخته با 185 سؤال بر مبنای مقیاس 5 گزینهای بود. روایی پرسشنامه از نظر محتوایی از طریق چند نفر از خبرگان، روایی سازه شاملﻫﻤﮕﺮا از طریق محاسبه ﻣﯿﺎﻧﮕﯿﻦ وارﯾﺎﻧﺲ اﺳﺘﺨﺮاج ﺷﺪه و روایی واﮔﺮا از طریق محاسبه جذر AVE به تأیید رسید. پایایی پرسشنامه از طریق آلفای کرونباخ و ضریب پایایی ترکیبی برای ابعاد پرسشنامه بالاتر از 7/0 به دست آمد.نتایج به دست آمده به شناسایی 10 مؤلفه و 185 شاخص منجر شد که 5 مؤلفه اثرگذار شامل هویت اجتماعی، سرمایه اجتماعی، تعاملات خانوادگی، مصرف رسانه و سبک زندگی و 5 بعد اثرپذیر پیشرفت تحصیلی، توانمندسازی دانشآموزان، مسئولیتپذیری اجتماعی، مقبولیت اجتماعی و شادی دانشآموزان تأثیر دارند. نتایج دیگر نشان داد که وضعیت موجود مؤلفههای شناسایی شده در توسعه سرمایه فرهنگی در نظام آموزشوپرورش مطلوب است.