اولویتبندی تجهیزات بخش دیالیز بهمنظور ارتقا سطح اطمینان با استفاده از تصمیمگیری چندمعیاره فازی
نویسندگان
1 استادیار، گروه مدیریت صنعتی، دانشکده مدیریت و حسابداری، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران
2 استادیار، گروه مدیریت صنعتی، دانشکده مدیریت و حسابداری، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران
3 گروه مدیریت صنعتی، دانشکده مدیریت و حسابداری، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران
4 استادیار، گروه مدیریت صنعتی، دانشکده مدیریت و حسابداری، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران
doi
10.71652/jmem.2024.01025038چکیده
هدف : هدف پژوهش حاضر ارائه مدلی کارآمد برای اولویتبندی تجهیزات بیمارستانی برای قرارگیری در برنامه نگهداری و تعمیرات است. چرا که یکی از مهمترین موارد مؤثر در حفظ قابلیت اطمینان تجهیزات نگهداری این تجهیزات در سطح عملکرد مناسب است. روششناسی پژوهش : این پژوهش از منظر هدف کاربردی، روش جمعآوری اطلاعات پیمایشی و دلفی فازی است. تجزیهوتحلیل اطلاعات در مورد وزندهی شاخصها از طریق مقایسات زوجی و تجزیه تحلیل سلسلهمراتبی فازی و در اولویتبندی تجهیزات از طریق مدل تاپسیس بهبودیافته فازی صورت گرفته است. یافتهها : نتایج نشان میدهد اولویت تجهیزات بخش دیالیز به عنوان جامعه نمونه با توجه با شاخصهای اصلی ارزش، ماهیت، میزان و شرایط فعالیت تجهیز و نیز 9 زیر شاخص فرعی این شاخصهای اصلی، بدین شرح است. اولویت اول مربوط به یوپیاس، دوم ریورس اسمز و سوم دستگاه دیالیز. اصالت / ارزشافزوده علمی : ارائه مدل ترکیبی و استفاده از روش تاپسیس بهبودیافته فازی برای اولویتبندی تجهیزات بیمارستانی که نوآوری پژوهش محسوب میشود و میتواند به بهبود برنامهریزی نگهداری و تعمیرات در بیمارستانها کمک کند.
