مدلسازی شایستگی های نیروی کار در صنایع تولیدی انقلاب صنعتی چهارم
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری گروه مدیریت، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.
2 استادیار گروه مدیریت، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران (نویسنده مسئول)
3 استادیار گروه مدیریت، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
4 دانشیار گروه مدیریت، واحد بناب، دانشگاه آزاد اسلامی، بناب، ایران
doi
10.71652/JMEM.2025.1105783چکیده
هدف: این پژوهش با هدف طراحی و اعتبارسنجی مدل ساختاری شایستگیهای نیروی کار در صنایع تولیدی ایران با رویکرد صنعت ۴.۰ انجام شده است تا روابط علت و معلولی بین ابعاد مختلف شایستگیها تعیین شود. روششناسی پژوهش: این مطالعه از روش توصیفی-مدلسازی و رویکرد ترکیبی بهره برده است. در فاز کیفی، مدل اولیه با استفاده از مدلسازی ساختاری تفسیری (ISM) و نظرات ۱۷ خبره طراحی شد. در فاز کمی، مدل با استفاده از مدلسازی معادلات ساختاری (PLS) و دادههای جمعآوری شده از ۱۷۵ مدیر اعتبارسنجی گردید. یافتهها: نتایج نشان داد که مدل شایستگیها شامل پنج سطح است که در آن «مهارتهای شناختی» بیشترین تأثیر و «مهارتهای فنی» بیشترین وابستگی را دارند. اعتبار و پایایی مدل نهایی و معناداری روابط مستقیم و غیرمستقیم بین اجزا تأیید شد. اصالت / ارزشافزوده علمی: نوآوری این پژوهش ارائه مدلی ساختاریافته و چندسطحی از شایستگیهای نیروی کار است که به طور خاص برای صنایع تولیدی در عصر صنعت ۴.۰ طراحی و اعتبارسنجی شده و روابط علت و معلولی بین ابعاد شایستگیها را توضیح میدهد