ارائه الگوی بهینه خطمشی سازمانهای فرهنگی با استفاده از نظریه داده بنیاد و تحلیل ساختاری (مطالعه موردی: وزرات میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری)
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای مدیریت برنامه ریزی فرهنگی،گروه مدیریت، پردیس علوم و تحقیقات فارس، دانشگاه آزاد اسلامی، فارس، ایران. گروه مدیریت، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران
2 استادیار، گروه ریاضی و آمار،واحد شیراز،دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز ،ایران
3 دانشیار، گروه مدیریت، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران
4 دانشیار، گروه مدیریت ،واحد شیراز،دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز،ایران
doi
10.71652/JMEM.2025.1107734چکیده
هدف: هدف این پژوهش ارائه مدل سیاستگذاری بهینه و معتبر برای سازمانهای فرهنگی با مطالعه موردی وزارت میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری است. روششناسی پژوهش: این مطالعه با رویکرد روشهای ترکیبی (کیفی-کمی) انجام شده است. در فاز کیفی، مدل اولیه با استفاده از نظریه بنیادین و مصاحبههای نیمهساختاریافته با ۱۵ کارشناس استخراج شد. در فاز کمی، مدل با استفاده از پرسشنامهای در میان ۱۹۶ مدیر و کارکنان وزارتخانه مورد بررسی قرار گرفت و با مدلسازی معادلات ساختاری (نرمافزار SmartPLS) تحلیل گردید. یافتهها: نتایج کیفی منجر به شناسایی مدل پارادایمی شامل ۶ دسته اصلی و ۲۵ مؤلفه شد: شرایط علی (۶ مؤلفه)، پدیده مرکزی (۵ مؤلفه)، راهبردها (۴ مؤلفه)، شرایط زمینهای (۴ مؤلفه)، شرایط مداخلهگر (۳ مؤلفه) و پیامدها (۳ مؤلفه). تحلیل کمی مدل ساختاری پیشنهادی را تأیید کرد. اصالت / ارزشافزوده علمی: نوآوری این پژوهش در استفاده همزمان از نظریه بنیادین برای کاوش عمیق و مدلسازی معادلات ساختاری برای آزمون و اعتبارسنجی یک مدل جامع سیاستگذاری در یکی از مهمترین سازمانهای فرهنگی کشور است.
