ارزیابی ریسک ذرات معلق با استفاده از تکنیک EFMEA و روش TOPSISدر منطقه 9 شهرداری تهران

نویسندگان

1 استادیار، گروه مهندسی محیط زیست، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران.

2 کارشناسی ارشد، دانشکده محیط زیست و انرژی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران.

doi
10.30495/jest.2019.30498.3902
چکیده

زمینه و هدف: اهمیت استنشاق هوای پاک روزبه‌روز نمود بارزتری پیدا میکند. در هوای آزاد تعدادی از آلاینده‌ها به‌عنوان آلاینده‌های معیار در نظر گرفته‌شده‌اند، که یکی از این آلاینده‌ها ذرات معلق است. هدف از این مطالعه تعیین جنبه‌های محیط زیستی ذرات معلق در منطقه 9 شهرداری تهران می‌باشد.روش بررسی: در این تحقیق ابتدا با مراجعه به شهرداری منطقه 9 و دریافت اطلاعات منطقه، فعالیت‌های شاخص تولیدکننده ذرات معلق شناسایی شد. ریسک‌های بالقوه آسیب‌رسان ناشی از این فعالیت‌ها شناسایی و با توجه احتمال وقوع، گستره آلودگی، قدرت تشخیص و شدت اثر بر محیط‌زیست طبقه‌بندی گردیدند.یافته‌ها: 7 فعالیت شناسایی و برای هر فعالیت 17 پیامد محیط زیستی از تکنیک EFMEA شناسایی شد. از 17 ریسک شناسایی‌شده 4 ریسک به ترتیب شامل بیماری‌های ریوی، بیماری‌های قلبی، بیماری‌های گوارشی و بیماری‌های پوستی دارای بیشترین شدت اثر بوده و رتبه‌های اول تا چهارم را به خود اختصاص داده‌اند و 2 ریسک سوانح رانندگی و مخدوش شدن علائم راهنمایی و رانندگی دارای کمترین شدت اثر می‌باشند و در رتبه‌های شانزدهم و هفدهم رتبه‌بندی با روش TOPSIS قرار می‌گیرند. بر اساس تکنیک EFMEA نیز بیماری‌های ریوی با عدد 524 و بیماری‌های قلبی با عدد 423 بیشترین عدد ریسک و مخدوش شدن علائم راهنمایی با عدد 50 و سوانح رانندگی با عدد ریسک 52 کمترین سطح ریسک را به خود اختصاص داده‌اند.بحث و نتیجه‌گیری: با توجه به ارزیابی ریسک در این تحقیق، مشخص گردید2ریسک بیماری‌های ریوی و بیماری‌های قلبی دارای بیشترین تأثیر بر روی سلامت عمومی افراد منطقه می‌باشند و با انجام یک رشته از اقدامات کنترلی می‌توان ریسک‌های زیست‌محیطی منطقه را کاهش داد.