حقیقت انسان در عرفان نظری
نویسندگان
1 عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد اسلامی ـ واحد تهران جنوب
doi
چکیده
ابن عربی حقیقت انسان را لطیفهای ربانی میداند که حق تعالی آن را از روح خود در جسم انسان دمید. این لطیفه همان قلب است؛ جوهر نورانی مجرّدی که واسطة میان روح و نفس است و انسانیّتِ انسان با آن تحقق مییابد. قلب، رییس بدن و مورد خطاب الهی است، عقلی است که خدا را تعقل میکند و از آنجایی که حقیقت انسان است، قادر به ادراک ذات تمامی اشیاء است و چون به نور معرفت روشن شود، آیینة تجلی همة معارف الهی میگردد. این حقیقت محلِ صور الهی است و هر صورتی را میپذیرد: چراگاه آهوان، دیر راهبان، خانة بتها، کعبة طوافکننده، الواح تورات و کتاب قرآن.