ظرفیت دیداری در برابر فرایند شناختی: کاهش خطاهای دیکته از نوع حروف هم آوا
نویسندگان
1 استادیار روانشناسی تربیتی دانشگاه خوارزمی تهران، ایران
2 کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی دانشگاه خوارزمی تهران، ایران
3 استادیار روانشناسی بالینی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
doi
چکیده
هدف این پژوهش، مقایسۀ دو روش آموزشی تکلیف ـ فرایند و حافظهکاری در کاهش خطاهای دیکته از نوع حروف همآوا، که ناشی از ضعف حافظة دیداری است، بود. بدین منظور آموزشها در 10 جلسه به دانش آموزان پسر پایة سوم دبستان داده شد. شرکتکنندگان (30نفر) از میان دانشآموزان چهار دبستان پسرانه با توجه به نظر معلمها و بررسی دیکتههای پیشین و اجرای مقیاس هوشی وکسلر 4 انتخاب و به طور تصادفی به دو گروه آزمایش و گروه کنترل تقسیم شدند. در حین آموزش، به منظور بررسی میزان اثر آموزش بر حافظة دیداری از آزمونهای حافظة دیداری (کیم کاراد و بنتون، 1945) استفاده شد. در پایان جلسة چهارم آزمون دیکته و آزمونهای حافظه به منظور بررسی تغییرات و آخر کار آزمون نهایی و آزمونهای حافظة دیداری و پس از بیست روز آزمونهای پیگیری اجرا شد. نتایج تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر نشان داد که روش های آموزشی تکلیف ـ فرایند و حافظهکاری موجب بهبود حافظة دیداری و در نتیجه کاهش خطاهای دیکتهنویسی می شود و در عین حال روش حافظهکاری از روش تکلیف ـ فرایند مؤثرتر است. بنابراین، میتوان این روشها را در کنار سایر روشهای اصلاحی ـ ترمیمی به کار گرفت.