رابطة تابآوری تحصیلی و ارزیابیهای شناختی با خودناتوانسازی تحصیلی: نقش واسطهای هیجانهای پیشرفت
نویسندگان
1 استادیار دانشگاه شهید بهشتی
2 کارشناس ارشد دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی
3 دانشیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی
4 دکتری روانشناسی تربیتی دانشگاه شهید بهشتی
doi
چکیده
این پژوهش با هدف آزمون نقش واسطهای هیجانهای پیشرفت در رابطة تابآوری تحصیلی و ارزیابیهای شناختی با خودناتوانسازی تحصیلی در دانشجویان انجام شد. 300 دانشجوی مقطع کارشناسی (128 مرد، 172 زن) با روش نمونهبرداری در دسترس انتخاب شدند و به مقیاس تابآوری تحصیلی (ARS؛ مارتین و مارش، 2006)، نسخة تجدیدنظرشدة مقیاس ارزیابی تنیدگی (SAM-R؛ رویلی، رویسچ، جاریکا و واگن، 2005)، نسخة کوتاه پرسشنامة هیجانهای پیشرفت (پکران، گوئتز و پری، 2005) و مقیاس خودناتوانسازی تحصیلی (ASS؛ میگلی، آرانکومار و آردن، 1996) پاسخ دادند. به منظور آزمون روابط ساختاری بین منابع اطلاعاتی چندگانه در مدل مفروض از روش آماری مدلیابی معادلات ساختاری استفاده شد. نتایج نشان داد که مدل مفروض واسطهمندی نسبی هیجانهای پیشرفت مثبت و منفی در رابطة بین تابآوری تحصیلی و ارزیابیهای شناختی با خودناتوانسازی تحصیلی برازش مطلوب دارد. علاوه بر این، نتایج نشان داد که در مدل مفروض، همة وزنهای رگرسیونی از لحاظ آماری معنادارند و درنهایت، 59 درصد از واریانس نمرههای خودناتوانسازی تحصیلی از طریق متغیرهای تابآوری تحصیلی، ارزیابیهای شناختی و هیجانهای پیشرفت مثبت و منفی تبیین شد.