تحلیل علاقه اجتماعی به ورزشهای گروهی و انفرادی: مطالعه موردی دانشآموزان استان مازندران
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد مدیریت ورزشی، دانشکدهی تربیتبدنی و علوم ورزشی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 استادیار، گروه مدیریت ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه اراک، اراک
3 دکترای مدیریت ورزشی، گروه مدیریت ورزشی، دانشکده ی تربیت بدنی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران
4 دانشجوی دکتری رشته مشاوره، دانشکده ی علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
doi
10.30495/jisds.2022.62899.11580چکیده
دولتهای مختلف سعی در افزایش مشارکت افراد در فعالیتهای ورزشی دارند که یکی از راهکارهای اصلی آنها علاقهمند کردن دانش آموزان مدارس به ورزش میباشد. تحلیل میزان علاقه به ورزش در دانشآموزان بر اساس بعد اجتماعی آن هدف این مقاله میباشد که بر اساس دو دستهبندی انفرادی و گروهی مورد بحث قرار گرفته است. روش تحقیق حاضر توصیفی و از نوع مقایسهای میباشد که جامعه آماری تحقیق را دانش آموزان پسر و دختر مشغول به تحصیل در مقطع متوسطهی دوم آموزش و پرورش ناحیه 2 ساری تشکیل دادهاند. جمعآوری داده ها بر اساس پرسشنامه محقق ساخته بوده است. برای تحلیل داده-ها از آزمون آنوا استفاده گردید که یافتههای تحقیق نشان داده است تفاوتی بین علاقهی اجتماعی و ورزش انفرادی و گروهی را نشان نداده است. همچنین بین دو جنس زن و مرد تفاوتی مشاهده نگردید ولی دختران بیشتر از پسران علاقهی اجتماعی به ورزش داشتهاند. بر اساس یافتههای تحقیق با ایجاد فضای ورزشی همگانی و کمتر رقابتی میتوان بین علاقهی اجتماعی و ورزش ارتباط برقرار کرد.
