الگوهای ارتباطی خانواده و خودشفقت ورزی: نقش واسطه ای راهبردهای مقابله با تنیدگی
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی
doi
چکیده
این پژوهش با هدف پیشبینی خودشفقتورزی براساس الگوهای ارتباطی خانواده با واسطهگری راهبردهای مقابله با تنیدگی انجام شد. برای اجرای آن 347 نفر (141 پسر و 206 دختر) از دانشجویان دانشگاه شهید باهنر کرمان به روش نمونهبرداری خوشهای چندمرحلهای انتخاب شدند و به مقیاسهای الگوهای ارتباطی خانواده (فیتزپاتریک و ریتچی، 1994)، راهبردهای مقابله با تنیدگی (کالزبیک، ریجکن، هنگوون و دکر، 2003) و خودشفقتورزی (ریس، پومیر، نف و ونگوچت، 2011) پاسخ دادند. نتایج تحلیل رگرسیون چندگانه مطابق با مراحل بارون و کنی (1986) نشان داد که گفتوشنود پیشبینیکنندة مثبت خودشفقتورزی است و همنوایی به صورت منفی بر خودشفقتورزی تأثیر دارد. گفتوشنود راهبرد مسئلهمحور را به صورت مثبت پیشبینی میکند، اما قادر به تأثیرگذاری بر راهبردهای هیجانی و اجتنابی نیست و همنوایی به صورت منفی بر راهبرد مسئلهمحور و به صورت مثبت بر راهبردهای هیجانی و اجتنابی تأثیر میگذارد. علاوه بر این، یافتهها نشان داد که راهبرد مسئلهمحور خودشفقتورزی را به صورت مثبت و راهبردهای هیجانی و اجتنابی خودشفقتورزی را به صورت منفی پیشبینی میکند. نتایج حاکی از آن بود که راهبردهای مقابله با تنیدگی در رابطة بین الگوهای ارتباطی خانواده و خودشفقتورزی نقش واسطهای دارد.