ارائه مدلی جهت سنجش مؤلفه‌های تأثیرگذار بر ارتقای سلامت اجتماعی

نویسندگان

1 نویسنده مسئول، استادیار، گروه روانشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران.

doi
10.30495/jisds.2022.66847.11715
چکیده

هدف و زمینه: مسلماً تدوین برنامه‌های ارتقای سلامت در جامعه، بدون توجه به زمینه‌های اجتماعی و فرهنگی جامعه مورد نظر به راهکارهای غیرکارآمد منجر می‌گردد. از این‌رو، مطالعه حاضر با هدف ارائه مدلی جهت سنجش مؤلفه‌های تأثیرگذار بر ارتقای سلامت اجتماعی انجام شد. روش تحقیق: این تحقیق از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت و روش، توصیفی- تحلیلی است. جامعه آماری، افراد بالای بیست سال ساکن استان لرستان برابر 1072186 نفر است که با فرمول کوکران معادل 395 نمونه و با نمونه‌گیری تصادفی چند مرحله‌ای انتخاب گردیدند. ابزار جمع‌آوری اطلاعات، پرسشنامه محقق‌ساخته، بر اساس ادبیات و پیشینه پژوهش و دیدگاه خبرگان و متخصصین حوزه آموزش و پژوهش بوده است. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از تحلیل عاملی اکتشافی و تائیدی به کمک نرم‌افزار SPSS و PLS استفاده شده است.یافته‌ها و نتیجه‌گیری: نتایج حاصل از تحلیل عامل با روش چرخش واریماکس منجر به استخراج شش عامل قوی با محتوای مسائل اعتقادی، اقتصادی-اجتماعی، سیاسی، فرهنگی-رفاهی، جمعیتی و جغرافیایی-ارتباطی شد که این شش عامل 43/61 درصد واریانس کل را در بر می‌گیرد. در گام بعدی به‌منظور تبیین مدل مفهومی، تحلیل عامل تأییدی روی ماده‌ها انجام شد. نتایج نشان داد عوامل موثر بر ارتقای سلامت اجتماعی شامل شش سازه مکنون و زیربنایی می‌باشد. به‌منظور رتبه‌بندی عوامل مؤثر از آزمون فریدمن استفاده شد که عوامل اعتقادی، اقتصادی-اجتماعی، رفاهی-فرهنگی، سیاسی، جغرافیایی ارتباطی و جمعیتی به ترتیب بر ارتقای سلامت اجتماعی مؤثر می‌باشند. باتوجه به نتایج پیشنهاد می‌شود جهت ارتقا سلامت اجتماعی در افراد بزرگسال می‌بایستی به عوامل اعتقادی، اقتصادی-اجتماعی و رفاهی-فرهنگی توجه نمود.