بررسی ضمانتها و الزامات حقوقی مقابله با آلودگیهای دوربرد و فرامرزی (در کشورهای منطقه خاورمیانه در قالب تفاهم منطقهای)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری حقوق محیط زیست دانشکده منابع طبیعی و محیط زیست، دانشگاه آزاد اسلامی،واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران.
2 استادیار دانشکده علوم انتظامی تهران (امین). *(مسوول مکاتبات)
3 استادیار گروه حقوق دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز، تهران، ایران.
4 استادیار گروه حقوق جزا و جرمشناسی، دانشکده علوم قضایی و خدمات اداری، تهران، ایران.
doi
10.30495/jest.2021.39488.4454چکیده
در این مقاله تلاش شده است تا با استناد به عرف بینالمللی در زمینه الزامات و مسئولیتهای موجود در راستای مهار ریزگردها، به بررسی اقدامات مورد نظر در سطح منطقه خاورمیانه پرداخته شود.در این مقاله الزامات حقوقی و آییننامههای موجود در زمینه مقابله با آلودگیهای دوربرد و فرامرزی (همچون اصل احتیاط و اصولی مشابه)، در کنار نمونههایی از تعهدنامهها و تفاهمنامههای تصویبشده بینالمللی مورد مطالعه قرار گرفته، و با توجه به مشکلات موجود در منطقه خاورمیانه، اصول و الزامات موجود در تعهدها و تفاهمنامههای تصویب شده در این منطقه، به روش توصیفیتحلیلی با رویکرد تطبیقی مورد واکاوی قرار گرفته است. در پایان نگارنده با توجه به موقعیت زیست محیطی منطقه، پیشنهادهایی در زمینه کمی و کاستیهای موجود در تعهدها و تفاهمنامههای منطقهای، مطرح شده است.مسلماً تدوین اصول یک کنوانسیون منطقهای برای پیشگیری و مهار پدیده گردوغبار آن هم با استفاده از تجربه موفق کشورهای آسیای جنوب شرقی، نه تنها از نظر کارکردی اهمیت دارد، بلکه از نظر حقوقی نیز راهگشا برای موقعیتهای بحرانی است. بهرهگیری از تعهدات قراردادی در تدوین کنوانسیونهای منطقهای برای مقابله با پدیده ریزگردها، کارائی و قوت اجرائی بیشتری نسبت به تعهدات عرفی خواهد داشت. ضرورت اتخاذ تدابیر قضایی، قانونی و اجرایی در سطح منطقهای؛ شامل اجرای سیاستهای ممنوعیت تغییر کاربری اراضی جنگلی، تالابی و رودخانهای؛ و پیشنویس طرح اجرایی همکاری چند جانبه میان کشورهای منطقه برای مقابله با ریزگردها از اقدامات پیشنهادی میباشد.علیرغم تلاشهای سازمانهای بینالمللی محیط زیست؛ نتایج این پژوهش نشان میدهد بدون وجود یک کنوانسیون منطقهای در جهت مهار ریزگردها و دیگر بحرانهای زیست محیطی امکان حل مسئله وجود نخواهد داشت.