نقش واسطهای هیجان های پیشرفت در رابطه بین اسنادهای علّی و فرسودگی تحصیلی
نویسندگان
1 استاد دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات
2 استاد دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن
3 دانشجوی دکتری روانشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن
4 دانشیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن
doi
چکیده
این پژوهش با هدف آزمون نقش واسطهای هیجان های پیشرفت در رابطه اسنادهای علّی و فرسودگی تحصیلی در دانشجویان انجام شد. روش این پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. 446 دانشجو (201 زن، 245 مرد) که به کمک روش نمونهگیری تصادفی چندمرحلهای انتخاب شدند به نسخه کوتاه مقیاس هیجان های پیشرفت مربوط به کلاس درس (گراوند، ابوالمعالی، کیامنش و گنجی، 1395)، پرسشنامه سبک اسنادی (پیترسون و دیگران، 1982) و سیاهه فرسودگی تحصیلی (سالملاـآرو، کیورو، لسکینن و نورمی، 2009) پاسخ دادند. نتایج مدلیابی معادلات ساختاری نشان داد که نقش واسطهای هیجان های پیشرفت مثبت و منفی در رابطه بین اسنادهای علّی و فرسودگی تحصیلی دانشجویان با دادهها، برازش مطلوبی داشت. افزون بر آن، در مدل پیشنهادی واسطهگری نسبی هیجان های پیشرفت مثبت و منفی، تمامی وزنهای رگرسیونی از لحاظ آماری معنادار بودند. همچنین، نتایج نشان داد که در مدل مفروض به ترتیب 57 و 60 درصد از نمره های هیجان های پیشرفت مثبت و منفی و 63 درصد از پراکندگی نمره های فرسودگی تحصیلی از طریق منابع تغییرپذیری منتخب توضیح داده می شوند. نتایج این پژوهش از نقش تعیینکننده اسنادهای علّی در پیشبینی فرسودگی تحصیلی فراگیران حمایت کرد. همچنین، نتایج نشان داد که بخشی از واریانس مشترک بین اسنادهای علّی و فرسودگی تحصیلی فراگیران، نتیجه تغییرپذیری در مقادیر عددی منتسب به نقش واسطه ای در مدل پیشنهادی بود.