بررسی رابطۀ خودکارآمدی با فرسودگی شغلی اعضای هیئت علمی

نویسندگان

1 عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی ـ واحد کرمان

2 کارشناس ارشد مدیریت ورزشی

3 کارشناس ارشد تربیت بدنی- رفتار حرکتی

4 کارشناس ارشد مدیریت ورزشی

doi
چکیده

خودکارآمدی، سازوکار لازم را برای انسان به‌منظور دستکاری و کنترل حوادث در زندگی فراهم می‌کند. خودکارآمدی، فرسودگی و خستگی کمتر افراد را تحت‌تأثیر قرار می‌دهد و با سلامت بهتر مرتبط است. در عین حال، اعضای هیئت علمی می‌توانند مهارت‌های علمی را به دانشجویان، آموزش دهند و خودکارآمدی آنان را بهبود بخشند. باتوجه به ماهیت پژوهش، روش آن، توصیفی بود و به‌شکل میدانی با دو پرسشنامۀ خودکارآمدی و فرسودگی شغلی انجام گرفت. جامعۀ آماری این پژوهش را اعضای هیئت علمی تمام‌وقت دانشگاه‌های آزاد کرمان در سال تحصیلی 1392-1391 که شامل 349 نفر بودند، تشکیل دادند. به‌دلیل محدود‌بودن جامعۀ آماری، نمونه گیری انجام نشد و تعداد نمونه براساس مراجعه به جدول مورگان، 186 نفر برآورد شد که پژوهشگر، 190 نفر را به‌عنوان نمونه، بررسی کرد. نتایج نشان داد که بین خودکارآمدی با فرسودگی شغلی و کفایت شخصی رابطۀ‌ معناداری وجود ندارد(05/0p>)؛ ولی خودکارآمدی با خستگی روانی(005/0p=) و مسخ شخصیت(038/0p=) رابطۀ منفی معناداری دارد. تفاوت آماری معناداری در خودکارآمدی اعضای هیئت علمی مرد و زن مشاهده نشد(711/0‌p=) و نیز تفاوت آماری معناداری در فرسودگی شغلی اعضای هیئت علمی مرد و زن دیده نشد(343/0‌p=).