فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف این پژوهش تعیین اثربخشی بازی‌درمانی مبتنی بر رابطه والدـ‌کودک بر افزایش خودکارآمدی و بهبود رابطه مادرـ‌کودک بود.طرح پژوهش از نوع شبه‌تجربی همراه با پیش‌آزمون، پس‌آزمون، گروه گواه و پیگیری بود.جامعه آماری شامل تمام مادران دارای کودکان3تا5سال که به مهدکودک‌های تهران می‌رفتند، بود.از بین مادرانی که در مقیاس رابطه والدـ‌کودک(پیانتا،1992)و خودکارآمدی والدگری(دومکا و دیگران،1996)نمره پایینی کسب کردند،30نفر انتخاب شدند و به‌طور تصادفی در2گروه آزمایش و گواه قرار گرفتند.مادران در مرحله پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری مقیاس‌ها را تکمیل کردند.داده‌ها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر تحلیل شدند.بر اساس نتایج،بازی درمانی مبتنی بر رابطه والدـ‌کودک منجر به افزایش چشمگیر خودکارآمدی والدگری شد.همچنین این مداخله، باعث افزایش معنادار نمره کلی مادران در مقیاس رابطه مادرـ‌کودک و حوزه نزدیکی و کاهش معنادار نمره‌ها در حوزه‌های تعارض و وابستگی شد.به نظر می‌رسد بازی‌درمانی مبتنی بر رابطه والدـ‌کودک می‌تواند به عنوان مداخله‌ای اثربخش در حوزه کودک مورد استفاده قرارگیرد.