فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در این تحقیق، روش سریع برای جذب غلظت‌های ناچیز سیتالوپرام در نمونه‌های آبی با استفاده از نانولوله‌های مغناطیسی عاملدار شده با بتا سیکلودکسترین (Fe3O4/NT/S) ارائه شده است. این فرآیند شامل دو فاز است: فاز دهنده، که شامل آب حاوی سیتالوپرام است و فاز گیرنده، که شامل نانولوله های مغناطیسی عامل دار با β-سیکلودکسترین است. آزمایش شامل دو مرحله بود: استخراج سیتالوپرام از نمونه آب و واجذب آن با استفاده از متانول بازی. فرآیند جذب به خوبی توسط مدل ایزوترم لانگمویر توصیف شد که نشان‌دهنده حداکثر ظرفیت جذب سیتالوپرام 180 میلی‌گرم بر گرم است. مدل سینتیک شبه مرتبه دوم نشان می دهد که سرعت جذب سیتالوپرام توسط Fe3O4/NT/S محدود است و توسط یک فرآیند جذب شیمیایی کنترل می¬شود. برای بهینه سازی پارامترهای موثر، از رویکرد طراحی مرکب مرکزی (CCD) استفاده شد. این روش شرایط بهینه برای دمای جذب 2/23، زمان جذب (8/84 دقیقه)، و حجم شستشو (1/11 میلی لیتر) به همراه داشت. حدود تشخیص و تعیین کمیت برای جذب سیتالوپرام به ترتیب 0/18 میکروگرم در لیتر و 5/60 میکروگرم در لیتر تعیین شد. در نهایت، Fe3O4/NT/BD پتانسیل قابل توجهی برای جذب سیتالوپرام از نمونه های بیولوژیکی نشان داد.