واکاوی توسعه از منظر نخبگان ایرانی با تأکید بر الگوهای کلان توسعه

نویسندگان

1 استادیار، گروه علوم سیاسی دانشگاه پیام نور، تهران، ایران (نویسنده مسئول

doi
10.30495/jisds.2022.68983.11783
چکیده

توسعه و توسعه یافتگی یکی از مهمترن دلمشغولی‌های کشورهای جهان سوم یا پسا استعماری است. اگرچه ایران هرگز به عنوان یک مستعمره کامل در کنترل یک کشور قرار نگرفته اما با وجود سابقه استعماری و اثرات ناشی از آن، مقوله توسعه به شدت مورد توجه نظریه پردازان و اندیشمندان ایرانی بوده است. هدف اصلی این پژوهش نیز این است که توسعه سیاسی را از نظر نخبگان ایرانی مورد بررسی و مطالعه قرار گیرد. بدین منظور، الگوهای کلان توسعه رد قالب سه پارادایم نوسازی، وابستگی و نظام جهانی مورد بررسی قرار گرفتند و سپس بر اساس این سه پارادایم موضع نخبگان ایرانی در قالب چارچوب سنت و تجدد مورد مطالعه قرار گرفت. گردآوری داده‌ها با استفاده از روش اسنادی و کتابخانه‌ای و روش تحقیق نیز توصیفی و تحلیلی بود. یافته‌های پژوهش نشان دادند اندیشمندان تجددگرا در ایران به نظریه نوسازی نزدیک هستند در حالی که نظریات نخبگان سنتی و مذهبی با پارادایم وابستگی قرابت بیشتری دارد.