رابطه بین فراشناخت و فراهیجان با تحمل پریشانی: نقش واسطه ای انعطاف پذیری روان‌شناختی

نویسندگان

1 گروه روان شناسی، دانشگاه آزاداسلامی، واحد بهشهر، ایران

2 گروه روان شناسی، دانشگاه آزاداسلامی، واحد بهشهر، ایران

doi
چکیده

هدف این پژوهش تعیینروابط ساختاری بین فراشناخت و فراهیجان با تحمل پریشانی با واسطه‎گری انعطافپذیری روانی دانشجویان بود. طرح پژوهش توصیفی از نوع همبستگی وجامعه آماری شامل کل دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی استان مازندران بود.بدین منظوربا استفاده از روش نمونه‌برداری تصادفی خوشه‎ای چندمرحله‎ای، 352 دانشجو از واحدهای دانشگاه آزاد اسلامی استان مازندران انتخاب شدند و به پرسشنامه باورهایفراشناخت (ولز و کارترایت‎ـ‎هاوتون، 2004)، مقیاس فراهیجان(میتمانسگروبر، بک، هوفر و شوبلر، 2009)،پرسشنامه‎پذیرش و عمل‎ـ‎نسخه دو(بند ودیگران،2011) و مقیاس تحمل پریشانی (سیمونز و گاهر،۲۰۰۵)پاسخ دادند. برایبررسی برازش داده‎ها با مدل مفروض نخست، از روش تحلیل عاملی تأییدیجهت ارزیابی برازندگی الگوهای اندازه‌گیری و سپس از روش مدل‎یابی معادلات ساختاری به‌منظور بررسی برازندگی مدل ساختاری استفاده شد. یافته‎های حاصل از بررسی شاخص‎های برازش مدل نشان‌دهنده برازش مطلوب مدل مفروض برای داده‎ها بود؛ یعنی رابطه بین هریک از سازه‎های فراشناخت و فراهیجان با تحمل پریشانی باواسطه‎گریانعطاف‎پذیری روانی، بیشتر از رابطه مستقیم آن‌ها با تحمل پریشانی بود. درمجموع، نتایج این پژوهش بیانگر اهمیت نقشواسطه‎ایتحمل پریشانیدر رابطهبین فراشناخت و فراهیجان با تحمل پریشانی بود.