رابطه بین فراشناخت و فراهیجان با تحمل پریشانی: نقش واسطه ای انعطاف پذیری روانشناختی
نویسندگان
1 گروه روان شناسی، دانشگاه آزاداسلامی، واحد بهشهر، ایران
2 گروه روان شناسی، دانشگاه آزاداسلامی، واحد بهشهر، ایران
doi
چکیده
هدف این پژوهش تعیینروابط ساختاری بین فراشناخت و فراهیجان با تحمل پریشانی با واسطهگری انعطافپذیری روانی دانشجویان بود. طرح پژوهش توصیفی از نوع همبستگی وجامعه آماری شامل کل دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی استان مازندران بود.بدین منظوربا استفاده از روش نمونهبرداری تصادفی خوشهای چندمرحلهای، 352 دانشجو از واحدهای دانشگاه آزاد اسلامی استان مازندران انتخاب شدند و به پرسشنامه باورهایفراشناخت (ولز و کارترایتـهاوتون، 2004)، مقیاس فراهیجان(میتمانسگروبر، بک، هوفر و شوبلر، 2009)،پرسشنامهپذیرش و عملـنسخه دو(بند ودیگران،2011) و مقیاس تحمل پریشانی (سیمونز و گاهر،۲۰۰۵)پاسخ دادند. برایبررسی برازش دادهها با مدل مفروض نخست، از روش تحلیل عاملی تأییدیجهت ارزیابی برازندگی الگوهای اندازهگیری و سپس از روش مدلیابی معادلات ساختاری بهمنظور بررسی برازندگی مدل ساختاری استفاده شد. یافتههای حاصل از بررسی شاخصهای برازش مدل نشاندهنده برازش مطلوب مدل مفروض برای دادهها بود؛ یعنی رابطه بین هریک از سازههای فراشناخت و فراهیجان با تحمل پریشانی باواسطهگریانعطافپذیری روانی، بیشتر از رابطه مستقیم آنها با تحمل پریشانی بود. درمجموع، نتایج این پژوهش بیانگر اهمیت نقشواسطهایتحمل پریشانیدر رابطهبین فراشناخت و فراهیجان با تحمل پریشانی بود.