بسط پارادایم نظریهی آنتروپوسن در بررسی تاثیر رفتارهای زیستمحیطی شرکتها نسبت به پیامدهای استراتژیک حسابداری سبز
نویسندگان
doi
چکیده
تغییرهای محیط زیستی در طی قرن حاضِر به حدی بوده است که حتی توسعهی تکنولوژیها الزاما به کنترلِ آلایندگیهای زیست محیطی منجر نشده است و امروزه بسیاری از اندیشمندان همسو با پارادایمِ نظریه آنتروپوسِن، تغییر رفتارهای زیست محیطی را از یک سو مهمترین عاملِ حفظ محیط زیست عنوان مینمایند و از سویی دیگر گسترشِ پیامدهای استراتژیک در حوزهی کارکردهای سبزگرایی را برای شرکتها به عنوان ارکان اجتماعی تصمیمگیرنده در خصوص محیط زیست، متصور هستند. هدف این پژوهش بسط پارادایم نظریهی آنتروپوسن در بررسی تاثیر رفتارهای زیستمحیطی شرکتها نسبت به پیامدهای استراتژیک حسابداری سبز در سطح شرکتهای بازار سرمایه میباشد. در این پژوهش که از نظر روش شناسی برحسبِ ماهیت مسأله و هدفِ پژوهش، کاربردی محسوب میشود، شیوهی جمعآوری اطلاعات از نوع پیمایشی-همبستگی بود و ابزار پژوهش پرسشنامه بود. جامعه آماری در این پژوهش، مدیران عالی در ۵۰ شرکت برتر بورس اوراق بهادار تهران در سال ۱۳۹۸ میباشند، که باتوجه به اینکه مدیران عالی موردنظر در این پژوهش شامل دو سطح پست مدیرعامل و پست معاون اجرایی و کمتر از ۱۰۰ نفر بودند، از معیارِ سرشماری برای انتخابِ مشارکتکنندگان پژوهش استفاده شد. نتایجِ پژوهش نشان داد، براساس پارادایم نظریهی آنتروپوسِن، تغییرِ رفتارهای زیست محیطی شرکتها، باعثِ افزایش پیامدهای استراتژیکِ حسابداری سبز میشود. نتیجه این پژوهش نشان میدهد، برای تحققِ پارادایم آنتروپوسِن در سطح عملکردی شرکتها، تغییر نگرش، رفتار و اخلاق عملی افراد به عنوان سکانداران شرکت سبب میشود تا تصمیمگیریهای اثربخش در خصوص کاهش آلایندگیهای زیستمحیطی با دخالت ویژگیهای رفتاری برای شرکتها افزایش یابد.
