شناسایی و اولویتبندی عوامل سکون زدگی کارکنان مبتنی بر رویکرد EFA مطالعه موردی؛ ادارات کل ورزش و جوانان استانهای شمال غرب کشور
نویسندگان
1 گروه مدیریت ورزشی، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران
2 گروه تربیت بدنی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
3 دانشیار گروه مدیریت ورزشی، واحد کرج، دانشگاه ازاد اسلامی، کرج، ایران
doi
https://doi.org/10.71648/jmobs.2021.1045874چکیده
سازمانهای ورزشی بهعنوان متولیان اصلی ورزش، نقش مهمی در توسعه، ترویج و رشد ورزش در هر دو بعد ورزش همگانی و قهرمانی و سکونزدگی بر عهده دارند. لذا این پژوهش مترصد است با استفاده از متدولوژی استراتژی ترکیبی (دادههای کمی و کیفی) و با بهرهگیری از روش اجرای مصاحبه عمیق در بخش کیفی و تحلیل عاملی اکتشافی به طراحی مدل سکونزدگی کارکنان ادارات کل ورزش و جوانان استانهای شمال غرب کشور بپردازد. جامعه آماری تحقیق را کلیه کارکنان ادارات کل ورزش و جوانان استانهای غرب به تعداد 329 نفر تشکیل دادند. مطابق با جدول مورگان، حجم نمونه 181 نفر به روش نمونهگیری خوشهای- تصادفی انتخاب شدند. نتایج نشان داد که مجموعاً 63 شاخص به عنوان عوامل مؤثر بر سکونزدگی کارکنان ادارات کل ورزش و جوانان استانهای شمال غرب شناسایی شد که در قالب 11 زیر عامل و پنج عامل اصلی، از هم تفکیک شده است. بررسی عوامل مربوط به سازههای تشکیل شده از طریق آزمون تحلیل عاملی اکتشافی، تحلیل عاملی تأییدی و تحلیل معادلات ساختاری نشان داد که هرکدام از عاملهای اصلی از عامل مهارتی (عدم مهارت فنی و عدم بلوغ کاری)، عامل روانشناختی (کمبود انگیزه فردی، کمبود پاداش بیرونی) عامل درون شغلی (عدم انعطاف شغلی، عدم شفافیت کاری و عدم امکان ارتقاء)، عامل درونسازمانی (عدم آموزش مطلوب و عدم ارتباطات کاری) و عامل مدیریتی (عدمحمایت مدیر و عدم رضایت از سبک مدیریت) به ترتیب اولویت در سکونزدگی کارکنان ادارات کل ورزش و جوانان استانهای شمال غرب کشور، تأثیر دارند.
