تاثیر ادراک مطلوبیت فضای ورزشی پارکی بر فرهنگ شهروندی با نقش میانجی سر زندگی
نویسندگان
1 گروه مدیریت ورزشی، واحد تهران مرکز، دانشگاه آزاد اسلامی ,، تهران، ایران
2 دانشیار گروه مدیریت ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، تهران، ایران
3 دانشیار مدیریت ورزشی، واحد تهران مرکز، دانشگاه آزاد اسلامی ,، تهران، ایران
doi
https://doi.org/10.71648/jmobs.2022.1045905چکیده
هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیرادراک مطلوبیت فضای ورزشی پارکی بر فرهنگ شهروندی با نقش میانجی سر زندگی و ارائه مدل بود. تحقیق به روش توصیفی – تحلیلی و به شکل میدانی انجام شد. جامعه آماری کلیه افراد 18 سال به بالا که حداقل هفته ای دوبار از فضاهای ورزشی در شهر تهران استفاده می کنند جامعه آماری تحقیق را تشکیل دادند. براساس جدول کوکران برای جامعه نامحدود 384 نفر در نظر گرفته می شود که با احتساب 5% احتمال ریزش 400 نفر به عنوان نمونه آماری در نظر گرفته شد. یرای اندازه گیری متعیرهای تحقیق از پرسشنامه محقق ساخته ادراک مطلوبیت فضای ورزشی پارکی، فرهنگ شهروندی توسلی (1388)، سر زندگی شهری رخشانی نسب و رشیدیان (1396) استفاده شد. در این پژوهش برای اعتبار سازه (تحلیل عاملی اکتشافی و تاییدی)، برای تعیین پایایی مدل از پایایی ترکیبی و آلفای کرونباخ و از شاخصهای روایی واگرا و همگرا (Ave) و مدل سازی معادلات ساختاری از نرم افزارهای اس.پی.اس نسخه 23 و پی.ال.اس نسخه 2 استفاده شد. شاخص برازش مدل 72/0 GOF= گزارش شد. نتایج نشان داد که ادراک مطلوبیت فضای ورزشی پارکی بر فرهنگ شهروندی با نقش میانجی سر زندگی تاثیر دارد. بنابراین اگر اماکن ورزشی فضایی پارکی امن و مطلوب را فـراهم سـازیم و فعالیت هـا و تفریحات سالم به گونه ای سازمان یافته و مطابق با ارزش های جامعه میسر گردد، حـضور فعال مردم و بـه تبـع آن سرزندگی و زیست پذیری افراد جامعه افزایش می یابد.