معنای زندگی در دانشجویان ایرانی: یک مطالعه کیفی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری روانشناسی دانشگاه تربیت مدرس
2 دانشجوی دکتری روانشناسی دانشگاه شهید بهشتی
3 استادیار گروه روانشناسی دانشگاه شهید بهشتی
4 دانشیار گروه روانشناسی دانشگاه شهید بهشتی
doi
چکیده
هدف این پژوهش واکاوی ادراک معنای زندگی دانشجویان ایرانی در مورد معنای زندگی با روش پدیدارنگری بود. جامعه پژوهش، دانشجویان جوان (18 تا 28 سال) دانشگاههای تهران و گروه نمونه متشکل از 40 نفر بود که با روش داوطلبانه در پژوهش شرکت کردند و بهصورت تصادفی در 4 گروه کانونی 10 نفره قرار گرفتند. ابزار گردآوری دادههای کیفی، مصاحبه کانونی با شیوه عمیق و نیمهساختاریافته بود. هر گروه کانونی از 10 نفر نمونه به همراه 3 نفر از اعضای تیم پژوهشی بهعنوان گرداننده گروه، ثبتکننده اطلاعات و خلاصهکننده تشکیل شد. دادهها با روش هفتمرحلهای کلایزی تحلیل شد. تحلیل ادراک شرکتکنندگان منجر به شناسایی 117 کد اولیه، 23 زیرمضمون، مقوله یا درونمایه فرعی و 8 مضمون اصلی شامل آرامش و رضایت، پیشرفت و موفقیت، معنویت، امید به زندگی، ارتباط با دیگران، نوعدوستی، بهرهمندی از فضایل اخلاقی و عدم وجود معنا شد. نتایج نشان داد از میان منابع معنای زندگی در میان شرکتکنندگان این پژوهش، منابع فردگرایانه (مانند پیشرفت خود و یادگیری) بیش از منابع جمعگرایانه (مانند نوعدوستی) مورد تأکید بودهاند.