فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

شیوه‌های گزارشگری مالی به عنوان یک راهبردِ اطلاعاتی، ضمن اینکه می‌تواند به افزایشِ تعاملِ ارتباطِ شرکت با ذینفعان کمک نماید، در عین حال می‌تواند بر مسیر آتی شرکت از نظر اتخاذِ سطحِ بهینه سرمایه در گردش، موثر باشد. گزارشگری بینامتنیّت مالی رویکردیِ سیستماتیک و مبتنی بر ادراک متعامل بین شرکت با ذینفعان محسوب می‌شود که امکانِ ارائه ی صورت‌های مالیِ مقایسه‌پذیر را در یک بازار رقابتی فراهم می‌نماید و از طریق آن می‌تواند به دلیلِ ایجادِ اطمینان فزآینده در بازار، سیاست‌های بهینه ی سرمایه در گردشِ شرکت‌های فعال در صنعت فولاد را تحت تأثیر قرار دهد. هدف این پژوهش طراحیِ مدلِ شیوه گزارشگری بینامتنیّت مالی و تأثیر آن بر راهبردِ بهینه مدیریتِ سرمایه در گردش شرکت‌های فعال در صنعت فولاد می‌باشد. روش شناسی این پژوهش آمیخته بود که در بخش کیفی از تحلیل گرندد تئوری براساسِ رویکردِ گلیزر جهتِ تدوینِ مدل و در بخش کمی از تحلیل واریانس استفاده شد. در واقع هدف از انجام تحلیل در بخش کیفی ارائه ی مدل و در بخش کمی، واکاوی تفاوتِ شیوه‌های گزارشگری بینامتنیّت مالی در اتخاذِ بهینه ی مدیریتِ سرمایه در گردش بود. جامعه هدف در بخش کیفی ۱۲ نفر از متخصصان دانشگاهی بودند که چه به لحاظ علمی و چه به لحاظ تجربی، خبره تلقی می‌شدند. فرآیندِ انتخاب افراد شیوه‌ی نمونه گیری نظری براساس دانش تجربی در حرفه حسابداری بود. اما جامعه هدف در بخش کمی، مدیران بخشِ حسابداریِ شرکت‌های فعال در صنعت فولاد بودند که براساس تجربه‌های کاری و سطح دانش فنی و تخصصی باتوجه به سطح خطا 5 درصدو توان آزمون 90 درصد، تعداد ۲ گروه۵۰ نفر تعیین براساس تفکیک متغیرهای جمعیت شناختی در خصوصِ تفاوتِ شیوه گزارشگری بینامتنیّت مالی بر مدیریتِ بهینه‌ی سرمایه در گردش انتخاب و مشارکت داشتند. نتایج پژوهش در بخش کیفی از وجودِ ۲ مقوله، ۴ مولفه و ۲۲ کد مفهومی حکایت دارد که شیوه گزارشگری بینامتنیّت مالی را در قالبِ یک مدل پکپارچه ۴ ضلعی بسترسازی نموده است. همچنین نتایج در بخش کمی باتوجه به دو مقوله ی رویکردِ راهبردی و عملیاتیِ بینامتنیّت گزارشگری مالی نشان داد، رویکردِ بینامتنیّت راهبردی در گزارشگری مالی بر مدیریتِ بهینه سرمایه در گردش نسبت به رویکردِ بینامتنیّت عملیاتی در گزارشگری مالی تفاوتِ معناداری دارد.