اثربخشی قصه گویی والد-کودک با ایفای نقش بر خلاقیت کودکان پیش دبستانی
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی خانواده دانشگاه شهید بهشتی
2 استادیار شهید بهشتی
3 دانشیار شهید بهشتی
doi
چکیده
این پژوهش با هدف مقایسه اثربخشی قصهگویی والدـ کودک با و بدون ایفای نقش بر خلاقیت کودکان پیشدبستانی انجام شد. جامعه آماری کودکان پیشدبستانی 4 تا 6 ساله مهدکودکهای تهران و مادران آنها بود. 42 کودک پیشدبستانی (24 دختر و 18 پسر) به روش نمونهبرداری دردسترس انتخاب شدند و بهصورت تصادفی در سه گروه قصهگویی با ایفای نقش، قصهگویی بدون ایفای نقش و گروه گواه (در هر گروه 14 نفر) جایگزین شدند. آزمون تصویری تفکر خلاق تورنسـ فرم ب (1998) در سه مرحله برای سنجش خلاقیت کودکان استفاده شد. نتایج حاصل از آزمون تحلیل کوواریانس نشان داد قصهگویی با اندازه اثر نسبتاً بزرگی برخلاقیت کودکان اثر مثبت و قصهگویی والدـ کودک با ایفای نقش در مقایسه با قصهگویی والدـ کودک بدون ایفای نقش اثر بیشتری بر خلاقیت کودکان پیشدبستانی دارد. نتایج آزمون تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر نیز حاکی از اثربخشی قصهگویی والدـ کودک با ایفای نقش بر خلاقیت کلی و تمام مؤلفههای خلاقیت کودکان پیشدبستانی با گذشت زمان باثبات بود و اثر قصهگویی والدـ کودک بدون ایفای نقش بر خلاقیت کودکان پیش دبستانی با گذشت زمان فقط بر خلاقیت کلی و مؤلفههای ابتکار و بسط ثبات داشت. با توجه به نتایج، میتوان از روشهای قصهگویی والدـ کودک با ایفای نقش بهمنظور افزایش خلاقیت کودکان پیشدبستانی چه در محیط خانه و چه مکانهای آموزشی استفاده کرد.