خوردن هیجانی و خودشفقت ورزی در افراد فربه: نقش واسطه ای پردازش هیجانی
نویسندگان
1 استادیار گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد
2 استادیار گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد دزفول
3 استادیار گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد
4 دانشجوی دکتری روانشناسی سلامت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد
doi
چکیده
این پژوهش با هدف تدوینمدل ساختاری خوردن هیجانی و خودشفقتورزی در افراد فربه با نقش واسطهای پردازش هیجانیانجام شد. روش پژوهش مقطعی از نوع همبستگی بود. تعداد 378 نفر (136 مرد، 242 زن) از افراد مبتلا به فربهی با روش نمونهبرداری مرحلهای انتخاب شدند و پرسشنامه خوردن هیجانی (داچ، 1986)، پرسشنامه خودشفقتورزی (ریس و نف، 2011) و پرسشنامه پردازش هیجانی (باکر، توماس، گورور، سانتوناستازو و ویتلزی، 2010) را تکمیل کردند.بهمنظور پاسخ به فرضیههای پژوهش از مدلیابی معادلات ساختاری استفاده شد.نتایج نشان دادبین خودشفقتورزی با خوردن هیجانی اثر مستقیم منفی معنادار، بین خودشفقتورزی با پردازش هیجانی اثر غیرمستقیم مثبت معنادار و بین پردازش هیجانی با خوردن هیجانی اثر غیرمستقیم منفی معنادار وجود دارد. از نتایج میتوان چنین استنباط کرد که خودشفقتورزی بر خوردن هیجانی با نقش واسطهای پردازش هیجانی در افراد مبتلا به فربهی تأثیر دارد. بنابراین، این پژوهش اهمیت خودشفقتورزی و پردازش هیجانی در خوردن هیجانی را در افراد مبتلا به فربهی برجسته میسازد.